|

ادبیات کهن، کنار ادبیات مدرن

علی خدایی / نویسنده و منتقد ادبی

وقتی قرار شد در برنامه نقد و بررسی کتاب‌ها و دنیای داستانی «مصطفی مستور» باشم، نمی‌دانستم در چندین نشست فرهنگی شهرکتاب شرکت می‌کنم و حالا که شنیده‌ام هفتصدمین نشست فرهنگی شهرکتاب برگزار می‌شود خوشحالم که در این برنامه‌های فرهنگی سهمی داشته‌ام. یادم نرفته است دو دوره هم داور مسابقه «داستان کوتاه شهرکتاب» بودم که حیف ادامه پیدا نکرد. دوست دارم بنویسم اگر این مسابقه بود بی‌تردید یکی از بهترین مسابقه‌های داستان کوتاه کشور می‌شد که حیف نشد. در شهرکتاب همه‌چیز به دقت کنار هم چیده شده است، ادبیات کهن در کنار ادبیات معاصر. هر چند در چشمان من ادبیات کهن نمایش پررنگ‌تری دارد، درس‌گفتارها در کنار کارگاه‌ها، سینما و موسیقی در کنار کتاب‌های متنوع هنری. همه چیز به قاعده و متوازن. شاید مهم‌ترین دلیل این توازن وجود آقای «محمدخانی» باشد که کلمات و نگاه و عواطف خود را سنجیده و متین و خوش ارایه می‌کند. یک‌‌بار به دوستی درباره آقای محمدخانی گفتم برای او کسی که در درس‌گفتار‌های سعدی،نظامی، عطار و... شرکت می‌کنند مانند سعدی، نظامی و عطار دارای اعتبار و شخصیت است و همین رمز موفقیت شهرکتاب می‌تواند باشد. در این سال‌ها دورادور از اصفهان و گاه‌وبیگاه در دنیای مجازی برنامه‌های شهرکتاب را دنبال کرده‌ام و قلبا خودم را در شهرکتابی می‌دانم. جایی مطابق حس و حال خودم متعادل و آرام و چهار فصل! خوشحالم شهرکتاب زنده است و می‌توانیم در شهرکتاب زندگی کنیم و فکر کنیم در تهران جایی هست که می‌توان بی‌دغدغه در آن صدای آدم‌هایی را شنید که بی‌ریا ادبیات و هنر را دوست‌ دارند. می‌دانم تا چشم ببندم آقای محمدخانی، نوید هزارمین نشست فرهنگی شهرکتاب را می‌دهد. چشم می‌بندم و می‌شمارم هشتصدمین نشست در شیراز! نهصدمین نشست در اصفهان! و تبریز! و کرمانشاه! و... جاهایی که منتظر شهرکتابند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.