|

«احسان حدادی» تك‌ستاره دوومیدانی ایران:

‌دلار گران شد، مربی پیدا نمی‌کنم

عكس: سايت شخصي احسان حدادي/ پويان اميري

‌دلار گران شد، مربی پیدا نمی‌کنم
احسان حدادی تنها ورزشکار مدال‌آور دوومیدانی ایران در المپیک این روزها به شدت دنبال پیدا کردن مربی است. او که سه ماه در آمریکا بود نتوانست مربی مورد نظر خود را پیدا کند و به ایران آمد و حالا دوباره پريشب به آمريكا رفته تا شاید بتواند مربی خوبی پیدا کند. خودش می‌گوید كه زیاد از مربی شانس نیاورده، چون دو مربی داشته که یکي از آنها اهل دعوا و کتک‌کاری بوده و باعث دردسرش شده یا مثل مربی قبلی‌اش پیر بوده و با 84 سال برای او مشکل‌ساز شده است. با او در مورد موضوعات مختلف صحبت کردیم. احسان حدادی این روزها چه می‌کند؟ بعد از المپیک و شرکت در یک مسابقه جایزه بزرگ، مدتی را در آمریکا تمرین کردم و سه ماه در ینگه دنیا بودم و الان یک ماه است که در ایران هستم و در اینجا در ورزشگاه آفتاب انقلاب در حال تمرینات سبک هستم، بدون مربی کارکردن واقعا سخت است، اما فعلا به دلیل مشکلات ارزی که وجود دارد، باید همین کار را انجام دهم. مربی پیدا کردی؟ من برای فستیوال رفتم آمریکا. این سری خیلی از مربیان و چهره‌های شناخته‌شده آمده بودند. بیشتر قصدم از سفر این بود که بروم آنجا مربی پیدا کنم. چون می‌دانستم «کیم» مي‌رود و باید با یک مربی جدید کار کنم. خب آمریکا مهد پرتاب دیسکه. قهرمانانی داشتند و حداقل چهار مدال در چهار المپیک گرفته‌اند. با چند مربی صحبت کردم و آنجا ماندگار شدم. زیاد دوست نداشتم آمریکا بمانم. دوست داشتم به ایران برگردم. برای کسانی که در کشور خودشان مطرح می‌شوند، بهترین‌ جا همان کشور خودشان است. به نظر می‌رسید با اشمیت به توافق رسیده باشی؟ فلوریدا رفتم و با اشمیت ملاقات کردم. آنجا با او آشنا شدم و مدتی با هم تمرین کردیم. در مجموع فکر می‌کنم آلماني‌ها از نظر ورزش خیلی از آمریکایی‌ها قوی‌ترند. البته از نظر دوومیدانی به این نتیجه رسیدم، حالا ممکنه در بسکتبال یا فوتبال آمریکایی‌ها خیلی «تاپ» باشند، اما در دوومیدانی از نظر امکانات، ورزش آلمان خیلی خوبه. البته آمریکا هم در دوومیدانی قهرمان المپیک می‌شود و 13 مدال می‌گیرد. اشمیت برای اینکه مربی تو شود چقدر پول می‌خواهد؟ با اشمیت صحبت کردم گفت هفت‌هزار‌دلار می‌خواهد، ولی من هنوز به دلیل اینکه او شاگرد بزرگی نداشته مطمئن نیستم با او کار کنم. شاید تا به امروز حدود 12 -10 مربی عوض کرده‌ام. دوومیدانی ورزشی است که نمی‌توان شش ماه با یک نفر کار کرد و شش ماه بعد سراغ دیگری برویم. می‌خواهم با کسی کار کنم که با هم راحت باشیم. خوب تمرین کنیم. هنوز صددرصد تصمیم نگرفته‌ام با چه کسی کار کنم. تکنیک‌های ما قدری با هم متفاوت است. یک مربی پرتاب دیسک به طور معمول چقدر پول می‌خواهد؟ بین هشت تا 12هزار‌دلار. برای سفر به آمریکا و پیدا کردن مربی، فدراسیون چقدر کمک مالی به تو کرد؟ قرار است تمام هزینه‌های استخدام مربی خارجی را کمیته المپیک پرداخت کند، من تاکنون 37هزار‌دلار خرج کرده‌ام که تنها 30‌درصد آن را کمیته پرداخت کرده است و بقیه را از جیب دادم و معلوم نیست که چه زماني به بقیه پولم خواهم رسید. من امروز دوباره به آمریکا می‌روم تا دنبال مربی بگردم. فکر می‌کنی این بارموفق می‌شوید؟ من خودم مربیان آلمانی را به آمریکایی‌ها ترجیح می‌دهم ، اما به هر حال اگر مربی خوبی پیدا کنم برایم فرق نمی‌کند از کدام کشور باشد. چند گزینه هست که بخواهم روی آن فکر کنم. با خیلی‌ها صحبت کردم. همه می‌گویند کیم فعلا بهترین گزینه است. نه اینکه با من کار کند. مثل خیلی‌ها مثل الکنا که از المپیک سیدنی به بعد دیگر مربی ندارد و با ماساژور کار می‌کند. برنامه تمرینی را می‌گیرد و تمرین می‌کند. من الان به حدی رسیدم که بیشتر به کسی نیاز دارم که تکنیک‌های من را هر یک ماه یک بار نگاه کند و بروم پیش او تمرین کنم. اینکه همیشه یک مربی بالای سرم باشد را البته دوست دارم، ولی با شرایط فعلی اقتصادی و‌دلار نمی‌دانم چقدر امکانپذیر باشد. اصرار می‌کنم ولی وقتی نیست دیگه نمی‌توانم باز هم از جیب خودم هزینه کنم. چقدر در آمریکا می‌مانی؟ یک ماه بیشتر نمی‌توانم چون واقعا خسته‌کننده است. اسپانسر نداری؟ در حال حاضر اسپانسر من باشگاه پرسپولیس است، اما اسپانسر شخصی ندارم و از این بابت ضرر می‌کنم. چرا اسپانسر شخصی نداری؟ به دلیل تحریم‌ها رابطه‌ام با اسپانسرهای بین‌المللی یعنی نایک و پورشه فعلا تعطیل شده است. در خارج هر کس بر اساس مدالی که گرفته از اسپانسرها پول می‌گیرد؛ آن سالی که با اسپانسرهای خارجی قرارداد داشتم حدود 80هزار‌دلاری گرفتم. آنها رقم خوبی را به من پیشنهاد کرده بودند، چون دیگر کسی را از آسیا نداشتیم که چنین مدال‌هایی گرفته باشد. آنها به دارندگان مدال‌های المپیک و جهانی خیلی بها می‌دهند. برای من جای تعجب دارد که در ایران که این همه پولدار داریم که همه هم ادعا دارند، چرا از هیچ ورزشکاری حمایت نمی‌کنند. در مسابقات جایزه بزرگ شرکت می‌کنی؟ فکر نکنم به مرحله اول و دوم جایزه بزرگ برسم، اما از اواسط اردیبهشت در مسابقات شرکت خواهم کرد به شرط اینکه مربی پیدا کنم. امسال می‌خواهم سبک‌تر کار کنم. خیلی خسته شدم. تو این چند سال آن‌قدر مسابقه‌های مختلف رفتم که نیاز به استراحت دارم. بگذریم که خیلی‌ها فکر می‌کنند که می‌رویم و عشق‌وحال می‌کنیم. کسی که دنبال عشق و حال باشد دیگر نمی‌تواند مدال المپیک بگیرد. ما می‌رویم تمرین می‌کنیم. برای آماده‌سازی خودت کدام کشور را انتخاب می‌کنی؟ من امیدوارم در ایران تمریناتم را ادامه بدهم، اما اگر نشد یا در آمریکا می‌مانم یا به روسیه می‌روم. خیلی‌ها می‌گویند که بین احسان حدادی و سایر ورزشکاران دوومیدانی تبعیض قایل می‌شوند؟ به نظرم، این تفاوت به دلیل مدال‌هایی است که گرفتم و بقیه هم اگر تلاش بیشتری کنند به طور قطع به این مرحله می‌رسند که بین آنها و سایر ورزشکاران تفاوت قایل می‌شوند. شما مدال خود را تقدیم به کودکان سرطانی کردید، چرا این کار را انجام دادید؟ برای بعضی کارها لازم به صحبت کردن نیست و من نمی‌خواهم وارد این بحث شوم. بعد از اینکه از المپیک آمدی، خیلی زود به دیدن مناطق زلزله‌زده آذربایجان رفتی، بعد از آن هم توانستی به آن منطقه بروی؟ این وظیفه من بود، که حتما بعد از المپیک، به دیدن مردم آسیب‌دیده کشورم بروم، اما بعد از آن متاسفانه زمانی پیدا نکردم به آنجا بروم. با اینکه ما چهار مدال طلا در المپیک داشتیم، اما خیلی‌ها شما را ورزشکار سال انتخاب می‌کنند، علت چیست؟ این لطف مردم است، اما فکر می‌کنم هر فردی که مدال در المپیک گرفته حقش است که بهترین ورزشکار کشور شود. مردم به‌خوبی می‌دانند که این مدال المپیک در رشته دوومیدانی چقدر ارزشمند است و می‌تواند راه را برای سایر رشته‌های مادر باز کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.