به بهانه اجرای نمایش «غبار» و یادی از سالهای جنگ
باید «غبار» از سینهها زدود
سیدامیر سیدزاده / تهیهکننده
بعضی وقتها یاد گذشتهها غبار در سینه آدمها میریزد. خصوصا اگر خودت هم از جنس آن گذشتهها باشی و امروز خیلی چیزها را برعکس آن روزها ببینی. در گذشتهای نهچندان دور، سرزمین محبوب من و شهر زیبای خرمشهر مورد هجوم وحشیانه دشمن قرار گرفت. در دو هفته اول اشغال و سقوط خرمشهر اتفاقاتی برای این شهر و مردمش رخ داد که زبان از بیان یک لحظهاش حتی عاجز است و امروز بعد از 30 و اندی سال نویسندهای با قلم توانای خودش گوشهای از آن اتفاقات را به تصویر کشیده و بر صحنه آورده. وقتی متن نمایشنامه «غبار» به دستم رسید تا ساعتها بعد از خواندنش گریه کردم و بلافاصله به نویسنده و کارگردان متن (بهاره رهنما) تلفن زدم و آمادگی خودم را برای هر گونه همکاری جهت اجرای چنین نمایشی اعلام کردم. اینطور بود که به اتفاق این کارگردان، روایتگر بخشی از تاریخ غرورآفرین کشورمان از نسلیبهنسل دیگر شدیم. با بازی خوب خانمها: الهام پاوهنژاد، نسیم ادبی و سپیده گلچین. امید که مسوولان فرهنگی هم در راستای انجام رسالت خودشان غبار را از سینهها بزدایند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.