وارونهاي از واقعيت
همایون ارشادی / بازیگر
اصولا اهل گفتوگوی مطبوعاتی نیستم اما چون مساله انتخاب «آرگو» یک مساله ملی و وطنی است، سکوت را جایز نمیدانم. بر کسی پوشیده نیست که انتخاب جشنوارههای سینمایی همه سیاسی هستند، بنابراین انتخاب «آرگو» توسط آکادمی اسکار اصلا مساله عجیبی نیست. همه ساله انتخاب این آکادمی بر اساس مناسبات سیاسی است اما وقتی فیلمی مثل «جدایی...» که به گمان من جزو 10 فیلم برتر تاریخ سینمای ایران است، پیریزی و بنیان محکمی دارد، میتواند مناسبات سیاسی این آکادمی را به حاشیه براند. فیلم «آرگو» را ندیدم و هرگز هم نخواهم دید چون بدیهی است فیلمی که آنها درباره تاریخ ایران بسازند خالی از تحریف نخواهد بود. با توجه به اظهارات «کارتر» درباره این فیلم، دیگر واضح است که وضعیت این فیلم چطور بوده. وقتی خودشان اذعان دارند که تحریف تاریخ است، دیگر نباید در مستندبودن یا نبودنش درنگ کرد. مسلما در مقابل «آرگو» که وارونهای از واقعیات سیاست آمریکاست فیلمی نظیر فیلم «کاترین بیگلو» با عنوان «بعد از نیمه شب» نادیده گرفته میشود چرا که واقعیاتی را صریح بیان میکند، مثلا صحنههای شکنجهای را نمایش میدهد که در عین مستندبودن، طبیعتا به مذاق جامعه
آمریکایی و سیاستمدارانش خوش نمیآید و نادیده گرفته میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.