لزوم تشدید برنامه رصد مراقبت از زمین
زنگ خطری برای همه
راهی برای از بین بردن تهدید برخورد سنگهای آسمانی به زمین وجود ندارد ولی خوشبختانه شهابسنگها به ندرت به سمت زمین میآیند. احتمال اینکه کسی به دلیل برخورد یک سنگ آسمانی کشته شود، یک به 250هزار است. در واقع چنین احتمالی از احتمال مرگ به واسطه وقوع زلزله، توفان، سیل، تصادف با خودرو یا سقوط هواپیما (و حتی شاید صاعقه) کمتر است. اکثر سنگهای سرگردان و آواره فضایی، پیش از اینکه با زمین برخورد کنند، در جو زمین میسوزند و برخی دیگر هم در اقیانوس، دشت یا کوهها (که مناطقی بدون سکنهاند) فرود میآیند. زمین در طول عمر 5/4میلیارد ساله خود، بارها هدف این گلولههای سرگردان قرار گرفته است که بسیاری از آنها بزرگتر از یک کیلومتر بودند و میتوانستند ویرانیهای شدیدی به بار آورند ولی اکثر این برخوردهای بزرگ در دوران تولد زمین رخ داده است؛ یعنی زمانی که منظومه خورشیدی ما جوان و پر از سنگهای سرگردان بود. به دلیل فعالیتهای درونی زمین که به بروز تغییرات گسترده در سطح پوسته آن منجر شد، از میان آن همه برخورد، تنها تعداد کمی دهانه برخوردی روی چهره سیارهمان باقیمانده که دانشمندان حدود 160 دهانه را شناسایی کردهاند. البته
این روزها، دیگر انتظار برخوردهای خیلی بزرگ را نداریم. خبر خوب دیگر این است که پیشرفت فناوری باعث شده است که انسان در بیشتر موارد بتواند سنگهای فضایی خطرناک را زیر نظر بگیرد. برنامه Near Earth Object ناسا یک جدول از شهابسنگهای رصد شده و محاسبات مربوط به برخورد احتمالی آنها به زمین را تا صد سال آینده در خود دارد. در حال حاضر هیچ یک از سنگهای کشفشده، خطر برخورد با زمین را ندارند. بنیاد B612 هم که یک سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی است، در صدد ارسال یک تلسکوپ اختصاصی به فضاست و امیدوار است با استفاده از آن بتواند 90درصد شهابسنگهایی را که قطرشان بیش از 30 متر است و میتوانند خطرات بزرگی را برای ساکنان زمین به وجود بیاورند، قبل از نزدیک شدن به زمین رصد کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.