اجرای زنده نقاشی در مقابل مردم
پاییز «مریم حیدرزاده» در گالری «شیرین»
میگوید: «استقلالی که نیستی؟» میگویم: «مگر مهم است؟» میگوید: «هیچیک از وسایل خانه ما آبی نیست، حتی با خودکار قرمز امضا میکنیم.» مدام هم پیگیر نتیجه است. هر 10 دقیقه گوشی همراهش را برمیدارد تا از نتیجه بازی «پرسپولیس و تیم آلومینیوم هرمزگان» مطلع شود. «مریم حیدرزاده» را به عنوان شاعر میشناسند اما از جمعه، چهارم اسفند به مدت یک هفته دومین نمایشگاه نقاشیهای او با 19 اثر با عنوان «پس از آن همه حسرت» در گالری شیرین برپا شد تا به عنوان نقاشی طبیعتگرا هم معرفی شود. در روز افتتاحیه بسیاری از طرفدارانش جمع شدند تا اجرای زنده او را تماشا کنند. خیلی از آنها کسانی بودند که بیشتر از آنکه نقاشیهای حیدرزاده را دیده باشند از تاثیر شعرهای او روی زندگی خود صحبت کردند. یکی از آنها پسر بسیار جوان و عینکی است که کتوشلوار خاکستری پررنگی پوشیده و با خجالت زیادی با حیدرزاده صحبت میکند. با تعقیب زاویه دید او به پسر دیگری در گوشه سالن میرسیم که گوشی همراه خود را به سمت آنها تنظیم کرده و بعد از گرفتن چند عکس میگوید: «بیشتر صحبت کن تا درحال طبیعی عکس بگیرم.» منتها تنها او نیست که مشتاق است با حیدرزاده صحبت کند.
خانوادههایی هستند که کودکان خود را مقابل حیدرزاده میبرند و اصرار دارند فرزندشان چند کلمه با او حرف بزند. در این میان پسری خود را علی و نوه دکتر «محمد قریب» معرفی میکند و در ادامه عنوان میکند: «البته من تنها کسی هستم که راه خانواده را طی نکردم و وارد بازار شدم.» حیدرزاده تعجب میکند: «در چنین خانوادهای که همه پزشک شدهاند، برای اینکه وارد بازار شوی مخالفی نداشتی؟» علی پاسخ میدهد: «به هر حال در هر خانوادهای یک نفر که راهی مخالف را طی کند، پیدا میشود اما وجه مشترک همه ما این است که شعرهای شما را میخوانیم.» بالاخره بعد از یکساعتونیم از شروع نمایشگاه، نوبت به اجرای زنده نقاشی میشود. حیدرزاده مقوای سفید را با قلممویی که درون لیوان آب فرو برده خیس میکند. بعد از آن به یکی از رنگهای محبوبش یعنی زرد میرسد و همه سطح مقوا زرد میشود. هیچ صدایی جز شاتر زدن دوربینها و موزیک شنیده نمیشود. این دفعه حیدرزاده مقوا را با لکههای نارنجی و بعد هم قرمز پر میکند. اینها مجموعهای از رنگهای پاییزی و محبوب حیدرزاده هستند. حیدرزاده در ادامه قلمموی نازکی را آغشته به رنگ قهوهای میکند و از پایین به بالا خطهای
عمودی میکشد که نمایی از درخت را میان برگهای سومین فصل سال یادآوری میکند و میگوید: «تمام». با این همه همچنان سکوت و صدای شاترها تنها صدای سالن را تشکیل میدهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.