|

شیشه عطر

دان سووکا . مترجم: هادی عظیمی

دستکش‌هایش به هیچ‌وجه چشمگیر نیستند- سفید هستند و هیچ آراستگی‌ای ندارند، به جز دور مچ، که یک گره ابریشمی مهره کوچکی را نگه داشته است - اما به هر حال فروشنده زن به دستکش‌ها خیره شده است.
- «می‌تونم کمکتون کنم؟»
- «بله، ولی هنوز نمی‌دونم چی می‌خوام.»
زن با سگک دستکشش بازی می‌کند و به پایین نگاه می‌کند. موهای بلوند خاکستری‌اش با یک گره فرانسوی جمع شده‌اند و کت و دامن خاکستری‌اش دوخت بسیار عالی‌ای دارد.
- «اجازه بدید این عطر رو پیشنهاد کنم. این روزا خیلی فروش کرده.» یک شیشه عطر و نوار باریک کاغذی را به زن می‌دهد.
زن شیشه عطر را می‌گیرد. نوک انگشت اشاره‌اش به آرامی روی لبه شیشه حرکت می‌کند. مچ دستش را کج می‌کند و بالا می‌برد تا نور روی شیشه بیفتد و چند ثانیه این وضعیت را حفظ می‌کند. بعد شیشه عطر را به فروشنده برمی‌گرداند.
- «نه. بوی هویج می‌ده.»
- «اوه، خب. این یکی چی؟»
فروشنده شیشه عطر را پس می‌گیرد و شیشه دیگری به او می‌دهد. زن شیشه دوم را بین انگشت اشاره و شستش نگه می‌دارد و سه انگشت دیگر را به آرامی پشت آن بالا و پایین می‌برد. سایه انگشت‌هایش روی شیشه می‌لغزند.
- «بوی آب دریا می‌ده. خوشم نمی‌آد.»
فروشنده شیشه عطری را که شبیه یک خانه است به او می‌دهد، شیشه‌ای را که شبیه یک تکه بلور است، بعد شیشه عطری را که ممکن است آدم با بطری‌های کنار ساحل اشتباه بگیرد و بعد باز شیشه عطر دیگری که آن‌قدر بلند و باریک است که سخت بتوان تصور کرد مایعی از آن عبور کند. هر بار، زن انگشت‌هایش را دور آن قرار می‌دهد، مکث می‌کند و بعد عطر را پس می‌دهد و به زن فروشنده می‌گوید که چه بویی می‌دهد.
- «علف.»
- «آهن.»
- «ناخن.»
فروشنده شیشه‌ای را از گوشه ویترین برمی‌دارد و به او می‌دهد. شیشه عطر استوانه‌ای است، صاف و بی‌رنگ؛ قسمت عطرپاش آن همرنگ فولاد است. با دست راستش شیشه را کج می‌کند و مایع شفاف را که جلو و عقب می‌رود، تماشا می‌کند. شیشه را در دست چپش می‌گذارد و انگشت‌هایش را دور آن می‌بندد.
- «خودشه.»
فروشنده به زن نگاه می‌کند: «چه بویی می‌ده؟»
زن آشفته و بی‌تاب به نظر می‌رسد: «خب، البته، بوی تفنگی که در بیابان شلیک می‌شه.»بعد از حساب کردن قیمت عطر، زن فروشنده جعبه را در دستمال کاغذی نازکی می‌پیچد و آن را درون ساک کوچکی می‌گذارد و به زن می‌دهد.
- «متشکرم، خانوم. باز هم به ما سر بزنید.»
- «عصر به خیر.» وقتی از مغازه بیرون می‌رود، تنها صدایی که شنیده می‌شود صدای پاشنه‌های کفش و دستمال کاغذی است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.