به بهانه همکاری مستمر با «رادی» و «مرزبان»
تسلسل خیالانگیز
فرزانه کابلی
از «پلکان» بالا میروم... «آمیزقلمدون» را میبینم که در «باغ شبنمای ما»، «روی سنگفرش خیس» قدم میزند... «آهسته با گل سرخ» به طرفش میروم «خانمچه» در کنارش میبینم، در حال زمزمه «ملودی شهر بارانی» که با هم به طرف «گذر سقاخانه» میروند... اینجاست که «لبخند باشکوه آقای گیل» به خاطرم میآید...!
راستی آن شب «رادی» در پایان اجرای «لبخند باشکوه» چه زیبا گفت: «مرزبان خودش را پای نمایشنامههای من پیر کرد و هیچوقت به حق و حقوقش هم نرسید...!» و چه زیبا گفت مرزبان: «رادی همواره معلم من بوده است. و همواره یک درامنویس باقی میماند...»
با «هاملت و سالاد فصلش» از رویاهایم بیرون میآیم و به یاد دیالوگهای زیبا و پخته اکبر رادی بزرگ، استاد نمایشنامهنویسی کشورم میافتم، که او یکی از معدود درامنویسان خوب و مطرح این مرز و بوم بوده و هست...
چقدر خوشحال میشوم که این توفیق نصیب من شده که با «شوکت» در «آمیزقلمدون»، با «انیسالدوله» در «باغ شبنمای ما»، با «ساناز» در «آهسته با گل سرخ»، با «رخساره» در «شب روی سنگفرش خیس» با «ماه سیما» در «هاملت با سالاد فصل» و در «ملودی شهر بارانی» به روی صحنه بروم و بتوانم همواره نام و یاد اکبر رادی را زنده نگه دارم و این تسلسل را ادامه بدهم...
در اکثر نمایشنامههای رادی، (طراحی حرکت) انجام دادهام و همواره یار و یاور «هادی مرزبان» بودهام....
«هادی مرزبان» تنها کارگردانی است که در عرصه تئاتر از اکبر رادی توانسته 13 نمایش را روی صحنه ببرد، و در این عرصه تکتاز است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.