تر حلوا
ناستین مجابی/ نويسنده
تا میگفتی الیالله. آقاجان هوس ترحلوا میکرد. نگفته بودم که در خانه ما به جای اینکه زن خانه هوس چیزی بکند، آقاجان بود که دایم به مامان بابت درست کردن چیزهایی که هوس میکرد ارد میداد. مامان همیشه آرد برنج کوبیده داشت. طبق دستوری که در شیرینی گفتهام آرد برنج را درست میکرد و در جای خنک توی کیسه پارچهای نگه میداشت. تا آقاجان میگفت امشب ترحلوا درست کن. دیگر معطل نمیشد و یک کاسه آرد برنج را که درشتتر از حد معمول الک کرده بود با روغن خاصه سرخ میکرد به حدی که رنگش کرم تند بشود. آب را اضافه میکرد تا حدی که سفتتر از ترحلوا شود چون وقتی شکر را میریخت شل میشد. سپس هل کوبیده فراوان با زعفران سابیده را با گلاب مخلوط و شکر یا بهندرت عسل اضافه میکرد تا شیرینیاش مطابق میل آقاجان که از ما شیرینتر دوست داشت بشود. از نظر او ترحلوا باید شیرین و زبر و سفت باشد. شبهای ماه رمضان جزو افطاری بود که با خرما و قاق (نان روغنی) و به ندرت پشمک و زولبیا روی سفره گذاشته میشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.