راز میان ماجراجوییهای «تنتن»
فقدان ماجرای ما دههفلانیها
سمانه احمدیان
ماجراجوییهای تنتن را همه میشناسند. سفرهای تنتن بهگونهای الهامگرفته از بسیاری آثار ادبی دنیاست و در یک قالب کلی میتوان آن را حتی به سفرنامهها، که جزو نخستین نسخ ادبی جهان بودند، ارجاع داد. تنتن را بسیاری از این جهت به یاد دارند که انیمیشنهای دستی آن تصویری بس جاودانه بهجا گذاشته و برخی از شنیدههای تنبهتن آن را میشناسند. ویژگی بارز این قصهها در چند نکته خلاصه میشود: 1- قصههایی که گروههای سنی مختلفی را از کودک تا نوجوان و جوان و حتی مسن را درگیر خود میکرد. این قصهها ماجراهایی بسیار جذاب و در عینحال پرتنش هستند. اکتشافاتی که تنتن انجام میدهد نتیجه مسیر پرتلاطمی است که طی کرده و این قصه خطی ساده، در دل خود بسیاری از قصههای ادبی جهان را دارد. 2- قالبی که ماجراجویی است و زندگی بیقصه اهالی قرن معاصر را پر از داستان میکند. 3- اساسا ذات قصههایی که در سفر میگذرند، از مرز ادبیات فراتر میروند و به تاریخ، جامعه و جغرافیا ربط پیدا میکنند و همین دایره گستردهای از دوستدار را ایجاد میکند. 4- وجود شخصیتهای تنتن به گونهای یک قهرمان را در ذات خود دارد؛ خبرنگاری زیرک و جوان که خلبان است
و در جنگ توانا. موجودی که در عین سادگی، جسور و باهوش است - که همیشه مورد استقبال قرار میگیرند و جریانی به راه میاندازند (مثل موج تنتن). مانند خود تنتن و میلو که عنصر باورپذیری که رکن اصلی مخاطبگرفتن است را در بردارند. حال با توجه به این نکتهها، میتوان متوجه شد که چرا ماجراجوییهای تنتن جز سفرهای درونی خودش و سفرهایش به خانههای مردمی از همهجای جهان، به دنیای تصویرسازی، انیمیشن، سینما، تئاتر و... هم سفر کرد. عنصرهایی که این قصهها با خود دارند هنوز که هنوز است مردم را به وجد میآورند و این تماشاگرطلبی این آثار، آن را کالایی کرد فرهنگی که در قالب سرگرمی به خورد مردم داده میشود. قصههای تنتن در شکل کلی، یک مجموعه قاب عکس است. قاب عکسهایی که آنقدر به آنها خیره میشوی تا چون اسطوره به داخلش میروی و همپای سفر قهرمان، سفرت را آغاز میکنی. این قاب عکس خلق یک کارتونیست بلژیکی معاصر به نام «ژرژ رمی» است که تحت نام «هرژه» مینوشت. این مجموعه کمیک مشهورترین مجموعهکمیک قرن20 است که به بیش از 50 زبان ترجمه شده و بیش از 200میلیون نسخه کتابی آن به فروش رسیده است. اما در تئاتر، خود «هرژه» به دلیل اینکه
تئاتر دوست داشت در دوران فعالیتش کمک کرد تا دوتا از قصههای تنتن تبدیل به تئاتر صحنهای شوند؛ «تنتن در هند: راز جواهر آبی» و «راز گم شدن آقای بولوک» که هر دو در حدود 1970 و اوایل 1980 توسط «جاکوب ون ملکبک» نوشته و توسط «بروسلز» کارگردانی شدند. همچنین دو اجرا از تنتن توسط «جفری کیس» در لندن و در تئاتر «یونیکورن» اجرا شدند؛ این اجراها «ماجراجوییهای جذاب تنتن در آمریکا» و «تنتن و جزیره سیاه» بودند. یک تئاتر موزیکال نیز در سال 2001 در بلژیک به صحنه رفت که بر اساس قصه «هفت کریستال و زندانیهای خورشید» بود. همچنین از اجراهای موفق تنتن، موزیکال «تنتن در تبت» است که در تئاتر «یانگ ویکتوریا» در لندن از سال 2005 تا 2006 به صحنه رفته است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.