حال و روز مجتمع بزرگ گردشگری بر ساحل دریاچه «ارومیه»
رویایی داشتم
عکس: رضا عزیزی، شرق
صدرا محقق: دریاچه «ارومیه» تا همین پنجسال پیش روزگار پر آبی داشت، همسایگانش از روستاییان تا باغداران، سرمایهگذاران و قایقرانان همه در سایهسار پربرکتش روزگار میگذراندند، بیهراس و فکر هیچ مصیبتی. دیو خشکسالی اما سر رسید و رویای همه را با گرد سفیدنمک پوشاند، دریا دامنکشان از ساحل و ساحلنشینان دورتر و دورتر شد. حالا حال و روز همه آن همسایگان ساحلی عوض شده، همسایگانی که تا پنج سال پیش کناردست دریایی پر آب بودند اما حالا دیوار به دیوار کویری نمکین شدهاند. هیچکس فکرش را هم نمیکرد دریایی با آن عظمت و بخشش روزی رخت سفر بربندد. بیتردید با همین پیشبینی بود که سال 77 «کیامرز کیهانفر» سرمایهگذار اهل ارومیه در ساحل غربی دریاچه یک میلیون متر مربع زمین خرید تا سنگ بنای مجتمع گردشگری بزرگی را بنا نهد و از راه خدماترسانی به دوستداران دریاچه ارومیه کسب سودکند. ساخت مجتمع اردیبهشت 1377 کلنگزنی و فاز اولش سال 84 افتتاح شد. استقبال از ساحل دریاچه و خدمات مجتمع گردشگری که نام «باری» (نام روستایی درهمان منطقه) برایش انتخاب شد مثال زدنی بود، رستوران، پیست اسبدوانی و دوچرخهسواری، سوییتهای
اجارهای، رستوران دریایی، قایقهای تندرو، قایق تشریفاتی وچندین و چند امکان دیگری که برای مسافران دریا در نظر گرفته شده بود. روزهای اول همهچیز خوب و عالی بود گاهی وقتها حتی دریا آنقدر پیش میآمد که وارد رستوران این مجتمع میشد، مسافران مجتمع کافی بود از سوییتهای خود تنها چندقدمی بردارند تا به دریا و لجنهای معجزه آسای آن برسند و تن به آب بزنند. دوران خوش اما دیری نپایید، دریا از سال 87 آرام آرام عقبنشینی کرد و این مجتمعگردشگری بزرگ که در روزهای پرکاری بیش از 350 نفر پرسنل دارد را با ساحلی از نمک تنها گذاشت. «اردشیر یعقوبیخانچی» قائم مقام مدیرعامل مجتمعگردشگری «باری» در رابطه با حال این روزهای مجتمع و دریاچه به «شرق» میگوید: ما قبل از شروع پروژه دو سال را صرف تحقیق کردیم، آن سالها یعنی 74، 75 دریا در حال پیشروی به سمت ساحل بود، ما البته پیشبینی پسروی آب را هم میکردیم اما نه در این حد. با این حال با محاسبههای کارشناسی این محل انتخاب شد سعی کردیم جایی زمین بخریم که تاثیری روی پروژه نداشته باشد. با این حال عقبنشینی ساحل و دور شدن آن از مجتمع ما که صدمیلیارد تومان صرف ساختش شده بر بازار کار ما
تاثیر گذاشته است. او در ادامه میگوید: تا تابستان سال قبل دریا سهکیلومتر از ما فاصله گرفته بود، اماخوشبختانه امسال به دلیل بارشهای خوب این فاصله کمتر شده و به هزار متر رسیدهاست. از او درباره قایقهایی که در کنار مجتمع به گل نشستهاند میپرسم، اینگونه پاسخ میدهد: سالهای اول مسافران ما امکان شنا در دریاچه را داشتند حالا اما آب آنقدر دورشده که پیاده نمیشود رفت، با ماشین هم امکان فرو رفتن در گل و لای وجود دارد. این قایقها هم یکی رستوران دریایی است، یکی اتوبوس دریایی برای گردش روی آب و چندتایی هم قایقهای تندرو که همه چندسالی است بلا استفاده ماندهاند. یعقوبی خانچی درباره اینکه آیا نمیشود این قایقها را تا دریاچه کشاند و از آنها استفاده کر د هم میگوید: غلظت نمک موجود در آب آنقدر بالاست که این قایقها نمیتوانند در آب حرکت کنند، برای این کار به قایقهای «مارک جانسون» آمریکایی نیازاست که آنها هم به دلیل تحریم به ایران داده نمیشوند. او همچنین در رابطه با تاثیر خشک شدن دریاچه ارومیه بر کاهش تعداد مراجعهکنندگان به مجتمع تاکید میکند: عقبنشینی آب دریاچه قطعا کاهش زیادی بر تعداد مسافران ما داشته البته
علاوه بر این موج تورم و گرانی موجود در کشور هم بخش دیگری از مراجعهکنندگان ما را حذف کرده است. با این حال ما به امید زندهایم، امیدوارم روزی هم آب دریا به جای سابقش برگردد و هم مشکل گرانی حل شود، تا بار دیگر ساحل دریاچه ارومیه مملو از گردشگر شود. مجتمع گردشگری باری البته روز گذشته صبحانه را میزبان بیش از هشتصد راهنمای گردشگری از سراسر کشور بود که برای پاسداشت دوم اسفند روز جهانی راهنمایان گردشگری در ارومیه گرد هم آمدهاند. حضور این تعداد افراد در این مجتمع بار دیگر بارقههای امید بازگشت روزهای خوش را در دل کارکنان آن و چه بسا ساحل دلتنگ دریاچه ارومیه زنده کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.