تاریخچه تکواندو در ایران
تکواندو برای اولین بار در المپیک سال 1988 سئول به عنوان یک ورزش محلی کره جنوبی به صورت غیررسمی وارد المپیک شد. در آن سال ایران به وسیله حسن زاهدی که پرچمدار کاروان ایران نیز محسوب میشد صاحب مدال شد. بعد از آن تا سال 2000 و المپیک پکن خبری از تکواندو نبود تا اینکه ایران در این مسابقات با هدایت حسن ذوالقدر توانست صاحب یک مدال برنز توسط هادی ساعی شود. ذوالقدر به مدت 15 سال مربی تیمملی ایران بود. او در این سالها موفق شد ایران را به قدرت دوم تکواندوی جهان تبدیل کرده و بعد از کره جنوبی، اکثر مواقع نام ایران برده میشد. در المپیک آتن اوج قدرت ایران در المپیک بود که ایران به وسیله هادی ساعی به مدال طلا دست یافت و یوسف کرمی به مدال برنز رسید. بعد از مسابقات آسیایی 2006 دوحه که ایران در تکواندو تنها یک مدال کسب کرد، رضا مهماندوست جانشین ذوالقدر شد. مهماندوست قبل از هدایت تیمملی ایران در تایوان کارهای بزرگی برای تکواندو کشور انجام داده و این کشور را قهرمان تکواندو المپیک آتن کرده بود. ایران به همراه سرمربی جدید خود در المپیک پکن 2008 نتوانست موفقیت زیادی کسب کند و اگر همت بالای ساعی نبود و مدال طلایش، ایران
ناکام مطلق المپیک بود. بیشترین انتقاد آن زمان از مهماندوست بابت پافشاری برای بردن دیگر تکواندوکار یعنی رضا نادریان بود که در همان مسابقه اول حذف شد. سرمربی تیمملی ایران در بازیهای آسیایی گوانگجو تیم قدرتمندی را روانه مسابقات کرد و ایران صاحب چهار مدال طلا شد. رضا مهماندوست بعد از قهرمان کردن ایران در مسابقات قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۱ به عنوان بهترین سرمربی مرد جهان از سوی فدراسیون جهانی تکواندو برگزیده شد. مهماندوست در مهر ۱۳۹۰ در اعتراض به آنچه عدم پرداخت دستمزد خود از سوی فدراسیون تکواندو نامید در گفتوگو با رسانهها از سرمربیگری تیمملی تکواندو استعفا داد؛ استعفایی که پس از مدتی به رغم تمایل وی برای بازگشت از سوی مسوولان فدراسیون تکواندو پذیرفته شد. بعد از مهماندوست، فریبرز عسگری سرمربی تیمملی تکواندو بود و در مسابقات المپیک لندن ایران تنها یک مدال نقره به دست آورد، در مسابقات قهرمانی جهان بازهم ایران بعد از کره جنوبی دوم شد تا ناکامی ایران دوباره ادامه پیدا کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.