|

نگـاه از درون

نمی‌‌زنیم، دارو می‌دهیم

به دنبال اظهارات مددکار و مددجویان گشت 137 شهرداری در گزارش«آشتی اجباری کارتن خواب‌ها با سقف» گفت‌وگویی را با دکتر «جهانگیری‌فر» معاون رفاه اجتماعی شهرداری انجام دادیم که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید: ‌آیا اظهارات مددجویان در زمینه ارایه قرص خواب و مصرف اجباری آن را در «مرکز لویزان» تایید می‌کنید؟ خیر؛ من اظهارات آنها را تایید نمی‌کنم. در مراکز شهرداری روانپزشک حضور دارد چرا که بسیاری از مددجویان جمع‌آوری‌شده اعتیاد دارند و ضروری است تحت درمان‌های ترک‌اعتیاد زیرنظر روانپزشک قرار بگیرند. تمام مددجویان جمع‌آوری‌شده تحت ویزیت روانپزشک قرار می‌گیرند و البته گاهی مددجو بیقراری می‌کند و روانپزشک ناچار به تجویز قرص آرامبخش است چرا که در سالنی حضور دارد که صدنفر خواب هستند و مخل آسایش دیگر مددجویان می‌شود. اما تاکید می‌کنم چنین چیزی به‌طور روتین اتفاق نمی‌افتد و بدون نظر پزشک حتی مسکن هم در اختیار مددجویان قرار نمی‌گیرد. ‌آیا ضرب و شتم مددجویان در خودروهای جمع‌آوری متکدیان یا در مرکز لویزان را تایید می‌کنید؟ ضرب و شتم در مراکز را شدیدا تکذیب می‌کنم و از شما می‌خواهم به طور سرزده به مرکز لویزان مراجعه کرده و از نزدیک مشاهده کنید، چرا که در مراکز با نهایت دوستی و محبت با مددجویان رفتار می‌شود و مددکاران طبق اصول حرفه‌ای با مددجویان برخورد کرده و پای درددل مددجویان می‌نشینند و لازمه کار مددکاران این است که براساس اصول انسان‌دوستی با مددجویان رفتار شود. در خودروها هم ضرب‌وشتم اتفاق نمی‌افتد اما گاهی پیش می‌آید که مددجویان در برابر سوار شدن مقاومت می‌کنند و مددکار و مامور گشت ناچار به استفاده از زور می‌شود و این تصور برای مددجو ایجاد می‌شود که مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است. البته به مددکاران ابلاغ شده مددجویانی را که تا این حد مقاومت می‌کنند سوار نکنند. ‌مددکار شما اظهار می‌کند که به آنها دستور داده شده تا دختربچه‌ها را به علت دردسر داشتن جمع‌آوری نکنند. علت این امر چیست؟ هیچ دردسری وجود ندارد؛ اما شرایط جمع‌آوری کودکان با بزرگسالان متفاوت است و طبق حقوق کودک و اصول انسان‌دوستی نباید کودکان را در کنار معتادان و کارتن‌خواب‌ها قرار داد و به همین خاطر قصد داریم گشت ویژه کودکان را راه‌اندازی کنیم. در این گشت مددکاران خانم حضور خواهند داشت و البته نیازمند همکاری بهزیستی هستیم. البته گاهی پیش می‌آید که ماموران ما کودکی آسیب‌دیده را ساعت 12 شب در خیابان مشاهده می‌کنند و به آنها گفته‌ایم که معطل نشوند و کودکان را جمع‌آوری کرده و تحویل مراکز بهزیستی دهند. البته مراکز بهزیستی هم نیاز به مجوز قانونی دارند و نمی‌توانند کودکان را نگه دارند و به این دلیل با مراجعه خانواده به ناچار کودک را رها می‌کنند و خانواده مجددا کودک را مجبور به تکدی‌گری می‌کند و این چرخه معیوب ادامه می‌یابد. البته ساماندهی کودکان دستفروش وظیفه ما نیست و برعهده شرکت ساماندهی مشاغل شهر تهران است. ‌خودروهای شما ناچار به نگهداری بیش از هشت‌ساعته معتادان و آسیب‌دیده‌ها هستند ضمن اینکه در تمام این مدت راهکاری برای تغذیه و رسیدگی به این افراد وجود ندارد، آیا به نظر شما این شرایط انسانی است؟ این وضعیت پیش از این وجود داشته اما اخیرا تغییر کرده است. ما کیک و آبمیوه‌هایی را در خودروها قرار دادیم ضمن اینکه به خودروها ابلاغ کردیم اگر تعداد مددجوها به حد نصاب برسد آنها را تحویل مراکز دهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.