|

دریچه

سایه‌ای به نام«دلار»

مسعود دانشمند / عضو اتاق بازرگانی ایران

معمولا در بازارهای جهانی کالاهای اساسی مانند گندم، روغن، شکر و... با دلار قیمت‌گذاری می‌شوند. نفت هم به دلار نرخ‌گذاری می‌شود. حالا اگر این کالاها و سایر کالاها با ارزهایی به غیر از ارزهای معتبر و جهان روا مانند دلار و یورو مبادله شوند، هزینه تبدیل این ارزها به ارز‌های معتبر به تجار تحمیل می‌شود. هزینه تبدیل ارزها هم متفاوت است. در واقع ارزی که قابلیت ارایه در جهان داشته باشد هزینه بیشتری را می‌طلبد تا به یکی از ارزهای معتبر تبدیل شود. این هزینه دودرصد و گاهی هم به 15درصد می‌رسد. این روش، یعنی استفاده از ارزهایی به غیر از دلار و یورو مدتی است که در اولویت سیاستگذاران کشورمان قرار گرفته است. در حال حاضر کشورهایی که خریدار نفت ایران هستند قسمت اعظم کالای موردنیاز ما را تامین کرده و به‌ازای آن از موجودی ارزی ایران در آن کشور برداشت می‌کنند. این رویه موجب افزایش هزینه‌های تجار ایرانی می‌شود. البته شرکت‌ها و بنگاه‌های اقتصادی این کشورها چندان از این روش استقبال نمی‌کنند و خواهان دریافت دلار و یورو هستند. برای نمونه جوایز صادراتی این شرکت‌ها به دلیل دریافت پول ملی پرداخت نمی‌شود. از این رو صادرکنندگان این کشورها تمایلی به فروش کالا به ایران ندارند اما هستند بنگاه‌های تولیدی و صادراتی که از مبادله با ایران استقبال می‌کنند زیرا از این طریق می‌توانند هر کالایی را با هر کیفیتی حتی کیفیت نازل راهی بازارهای ایران کنند. در واقع تجارت ایران با این گروه از کشورها در مسیر یک طرفه‌ای است که فرصت‌ گران‌تر فروختن را برای تجارش فراهم می‌کند. باید گفت، دلار پشت‌صحنه اقتصاد ایران قرار دارد. این ارز اگرچه ظاهرا از چرخه مبادلات ما حذف شده اما برای انجام معاملات چاره‌ای جز تبدیل این ارزها به دلار نداریم. بهتر است مسوولان اقتصادی ایران همسو با اهداف برنامه توسعه گام بردارند و با کاهش بیکاری و تورم منجر به افزایش رشد اقتصادی شوند و تولید را رونقی دوباره ببخشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.