|

تکرار مقام آخری تنیس بانوان

تیم ملی تنیس بانوان ایران با پنج شکست از رقابت‌های فدکاپ قزاقستان حذف شد. تنیسورهای دختر کشورمان که سومین حضور خود را بعد از انقلاب در این بازی‌ها تجربه می‌کردند، این‌بار هم با بد‌ترین نتیجه ممکن به کار خود در فدکاپ منطقه آسیا-اقیانوسیه پایان دادند. این تیم که با ترکیب غزاله ترکمن، مریم مظاهری، سحر نخعی و آرزو یولقونی راهی قزاقستان شده بود، مقابل تیم‌های مالزی، فیلیپین، پاکستان، قرقیزستان و اندونزی قرار گرفت که هر پنج‌دیدار خود را با نتیجه ضعیف 3‌برصفر واگذار کرد. فدراسیون تنیس در شرایطی بعد از 37 سال مجوز حضور زنان ایرانی را با پوشش اسلامی در فدکاپ منطقه آسیا- اقیانوسیه گرفت که سال 87 تیم ملی بزرگسالان را راهی رقابت‌های استرالیا کرد. این تیم در مجموع دو بازی مقابل هنگ‌کنگ و قزاقستان انجام داد که در هر دو دیدار بازنده بود.
سال گذشته نیز تیم ملی تنیس زنان کشورمان در دومین تجربه حضورش در این رویداد معتبر، کاری از پیش نبرد و با شکست‌های 3 بر صفر برابر تیم‌های فیلیپین و هند، در بین 10 تیم آخر شد. بانوان تنیسور ملی‌پوش در حالی امسال هم شانس این را داشتند که در این رقابت‌ها شرکت کردند که انتظار می‌رفت ضعیف‌تر از دوره‌های قبل نتیجه بگیرند، چرا که از سال گذشته تاکنون نه تیم منسجمی در قالب تیم ملی بزرگسالان وجود داشت و نه اینکه کسی هدایت این تیم را به عهده داشت. جهانبخش سوری، پیشکسوت تنیس ایران که سال گذشته مدیریت فنی این تیم را برای حضور در فدکاپ چین داشته در خصوص عملکرد ضعیف دختران تنیسور در قزاقستان می‌گوید:«ما سال گذشته در شرایطی در این رقابت‌ها شرکت کردیم که فقط دوماه تمرین داشتیم. امسال آن‌قدر شرایط و امکانات بدتر از پارسال بود که فکر نمی‌کنم این بچه‌ها چهارروز هم تمرین کرده باشند. وقتی اردو و مربی نباشد، برنامه‌ریزی صورت نگیرد، مشخص است تیم نتیجه نمی‌گیرد. متاسفانه در تهران برای خانم‌ها هارد کورت وجود ندارد که بخواهند در آن تمرین کنند و باید تمرینات‌شان را در سالن‌های سرپوشیده انجام بدهند. سال گذشته هم ما بازیکنان را به کرج بردیم و تا توانستند مدت کمی را در هارد کورت‌های آنجا بازی کنند.» مدیر فنی سابق تیم ملی تنیس بانوان به میانگین سنی بازیکنان اعزامی به قزاقستان اشاره می‌کند.«پارسال از چهار بازیکنی که ما به فدکاپ چین اعزام کردیم، سه بازیکن جوان بودند اما امسال اصلا ترکیب تیم را درست نچیدند. مریم مظاهری خودش مربی است و بالای 30سال سن دارد. غزاله ترکمن 27سالش است. به جز مشکلاتی که وجود دارد باید گفت در مجموع تیم پرمهره‌ای هم اعزام نشده که بخواهیم انتظاری از عملکرد آنها داشته باشیم.» سوری معتقد است اوضاع و احوال تنیس زنان ایران، عقب‌تر از اینهاست که بخواهی فکرش را بکنی.«در تمام این سال‌ها تنیس بانوان ما همانی است که بوده و هیچ پیشرفتی نکرده است. دختران ما نه مسابقه می‌دهند، نه امکانات دارند. سرتاسر سال هیچ اعزامی ندارند. مسابقات لیگ‌شان هم که اصلا سطحی ندارد. بچه‌ها فقط خودشان با خودشان بازی می‌کنند و از تکنیک‌ها و علم روز این رشته آگاهی ندارند. در تمام کشورهای دنیا زنان تنیسور زیرنظر مربیان مرد آموزش می‌بینند. با توجه به اینکه ما نمی‌توانیم از حضور مربیان مرد در تمرینات بانوان استفاده کنیم، هیچ‌وقت این کار از طرف مسوولان فدراسیون هم صورت نگرفته که دنبال جذب یک مربی خارجی زن خوب باشند، چرا که ما مربی زن متخصص داخلی این رشته در کشور نداریم باید از این طریق مشکل تیم‌های ملی تنیس زنان را حل کنیم.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.