یک یادداشت و یک شعر از «گروس عبدالملکیان»
کلید را در جمجمهام بچرخان
در چند هفته اخیر به شکل موازی مشغول کار روی دو مقاله بودهام که البته اشتراکاتی معدود نیز با هم دارند. اول، ویرایش بخش دوم مقالهای را با عنوان «زیباییشناسی ترس در حوزه ساختار» به پایان میبرم که بخش نخست آن تا چند هفته آینده منتشر خواهد شد و گمان میکنم این بخش نیز تا اسفندماه آماده انتشار باشد. مقاله دوم، به قیاس بخشهایی از مباحث «افلاطون» و «کانت» درخصوص مقوله زیبایی در کتابهای «میهمانی»، «جمهور» و «نقد قوه حکم» اختصاص دارد که با نظر به مقطع تاریخی و بستر اجتماعی این دو فیلسوف شکل گرفته است.
ضمنا در حال اصلاح و ویراستاری شعرهای مجموعه بعدیام هستم که به احتمال زیاد تا نیمه دوم سال آینده آن را به دست انتشار میسپارم. بر پیشانی صفحه نخست پنجمین مجموعهام اینگونه نوشتهام: انسان دو بار به نادانی میرسد. یکبار پیش از دانایی و یکبار پس از آن؛ و تنها تفاوت این دو در پذیرفتن است. نام مجموعه بعدیام «پذیرفتن» خواهد بود.
نقطه
یک لحظه مکث کرد خیال
وگرنه از پل گذشته بودیم و حالا داشتیم
برای همهچیز دست تکان میدادیم
من اما روبهروی شهری ایستادهام
که نای ایستادن ندارد
و نیمرخِ ماه بر شبَش سوراخ است
و ردپاهای تو در هزار کوچهاش سوراخ است
و جای شعر بر تخیلم سوراخ است
کلید را در جمجمهام بچرخان و
داخل شو
به آغوشِ اعصابم بیا
در تاریکی سرم بنشین
اتاق را بگرد
و هر چه را که سالهاست پنهان کردهام
از دهانم بیرون بریز.
پردهها را کنار بزن
چشمها را بشکن
و متن را از نقطهای که در آن اسیر شده
آزاد کن.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.