یک حرف یک نگاه
وطن یعنی مادر
بهاره رهنما/ بازيگر، نويسنده
یک حرف، غبار: هفته سنگینی را گذراندهام تا برای این جمعه به اجرای دومین تجربه کارگردانی و سومین نمایشنامهای که نوشتم و به روی صحنه میرود، برسم. ولی حال و روزم عجیب ملتهب و شیداوار است شاید چون مضمونی که انتخاب کردهام مضمون سنگینی است. غبار، سنگینی و سایه سالهای جنگ است بر سالهای نوجوانی من و ما، چیزی پس ذهن و قلبم همیشه وسوسهام میکرد تا از آن بگویم. جنگی بود که در سالهای اوجش ما عاشقی کردیم، مدرسه رفتیم، شعار دادیم و بزرگ شدیم، دوست داشتم چیزی بنویسم یا بسازم چیزی بیش از بازی کردن نیاز داشتم تا برای دخترکان نوجوانم از حس و حال آن روزهایم بگویم و برای نسلی که نه تنها تجربه زندگی و دوستی زیر حمله موشک و بمب را نداشته، بلکه متاسفانه حتی با مفاهیمی مثل خاک، ریشه و وطن غریبی میکند. به هر حال «غبار» یک ادای دین شخصی به مردمان روزهای جنگ است. به مردانی که با خونشان و زنانی که با روحشان، عزیزمان ایران را از تکهتکه شدن نجات دادند و بیشتر از هر قضاوتی برایم مهم است که سهم خودم از قصه غریب هشتسال جنگ و دفاع از وطن را در قالب یک درام بازگویی و ثبت کنم. از همراهی گروه بازیگران همنسلم که با عرق و عشق
خارقالعاده به این داستان و این مضمون، زنان این نمایش را زندگی کردند و گروه همراه و خلاق پشتصحنه که در بازسازی حماسه عظیم وطنم که در زمانی بسیار اندک یاریام کردند، سپاسگزارم... .تقدیمش کردهام به مادران و زنان داغدار جنگ و برای «پریا» که مبادا در غبار زمان یادش برود وطن یعنی مادر. یک نگاه، تئاتر شهر در محاصره زنان: آخر سال تئاتر شهر، عجیب آخر سال زنانهای شده، از همین جمعه تا 25اسفند که سالنهای تئاتر شهر باز است چند خانم دیگر هم کارگردانی و نویسندگی کردهاند و همزمان با ما به روی صحنه میروند. حالا اینکه چرا خانمها افتادهاند به اسفند و آخر سال خدا عالم است. یکی از این نمایشها را که بازیگر بینظیرش هم با «غبار» (نسیم ادبی) مشترک است، کار «مرده ریگ» است به کارگردانی غزل اسکندرنژاد که در کارگاه نمایش ساعت 5:30 عصر روی صحنه میرود. توصیه میکنم دیدنش را از دست ندهید و بعد هم در تئاتر شهر بمانید تا 7:30 که در سالن سایه به دیدن «غبار» میآیید تا باز هم در گذر قصههای زنانه گروه نمایشی «این تابستان» عاشق شوید... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.