درباره دو فیلم و حاشیههای جشنواره فیلم فجر
نبود روابط علت و معلولی
فرانک آرتا
دو فیلم «یک، دو، سه... . پنج» به کارگردانی محمد معیری و «قاعده تصادف» به کارگردانی بهنام بهزادی از جمله فیلمهایی بود که در چهارمین روز جشنواره فیلم فجر در برج میلاد به نمایش درآمد. داستان فیلم «یک، دو، سه... . پنج» درباره گروگانگیری تعدادی از مردم افغانستان از جمله دو مردجوان، یک پیرمرد، یک کودک و یک زن به دست طالبان بود. چون دستگیرشدگان بر اساس موازین آنها عمل نکردند و... واقعیت این است که وقتی یک فیلمساز درباره مشکلات و مسایل مردم کشور دیگر فیلم میسازد، دستکم باید درباره مسایل و مشکلات آن اطلاعات کافی داشته باشد. ضمن اینکه بحمدالله گسترش رسانهها و شبکههای اجتماعی به اندازهای هست که هیچ خبری گم نمیشود و دایما اطلاعات رد و بدل میشود. ضمن اینکه این کشور، همسایه ایران است و مردمش سالها به دلیل جنگ و فقر و فاقه به ایران مهاجرت کردند. حالا چه شده که فیلمساز در داستان خود طالبان را به گونهای به تصویر کشیده که اهل گفتوگو و مسامحه با گروگانها هستند و در حد توپ و تشر آنها را تنبیه میکنند معلوم نیست! ضمن اینکه عضو دیگر طالبان با بازی همایون ارشادی انگلیسی هم بلد است و از طریق تلفن همراه با دخترش ورای
مرزها گفتوگو میکند و میگوید؛...! honey یا عاشق زن همراه میشود و از قضا از آن زن میخواهد در دل کوه و مسیر ناهموار برایش شعر بخواند! زن هم چادرش را کنار میزند تا صورتش را مرد غریبه ببیند و دیگر عضو طالبان که متحجرتر است فقط به این دو نگاه میکند!!! جدا از شخصیتپردازی ناهمگون با واقعیتها، در سکانسی از فیلم همایون ارشادی درون چاهی میرود و بعد سر از سرزمینی در میآورد که مردم افغان زندگی عادی -یا آرمانی- خود را دارند. بعد از همه ماجراها از درون چاه بیرون میآید. اینبار که دیگر متحول شده و فهمیده عقیدهاش درست نبوده، و بعد از جر و بحث توسط دوست متحجرش دستگیر و فیلم تمام میشود. «یک، دو، سه... . پنج» فیلمی است که نه آغاز داشت و نه پایان و وقایع آن از قاعده علتومعلولی تبعیت نمیکرد. بهنام بهزادی در فیلم «قاعده تصادف» به مشکلات اجرای یک نمایش که توسط تعدادی جوان علاقهمند انجام میشود پرداخت. فیلمنامه فیلم تا زمانی که پدر شهرزاد با بازی امیر جعفری وارد ماجرا میشد به خوبی پیش رفت. منتها لحظهای که از بچههای گروه خواست تا شهرزاد را که از ماشین پدر فرار کرده پیدا کنند، دیگر منطق روایی داستان به هم
میریزد و باید همانجا فیلم پایان مییافت. ادامه داستان باعث شد که سکانس پایانی به ضد مانیفست فیلم تبدیل شود. ضمن اینکه فیلمبرداری فیلم در صحنههای داخلی بهتر میتوانست در انتقال فضا و حال و هوای بازیگران تاثیر بگذارد که اینطور نشد. از نکات مطرح این روز جشنواره حواشی نشست پرسش و پاسخ فیلم «یک، دو، سه... . پنج» بود که کارگردان این فیلم تلاش کرد تا بازیگر غیراصلی فیلم خود را در کنار عوامل دیگر روی صحنه بیاورد که محمدرضا شهیدیفر، مجری جلسه، به دلیل عدم هماهنگی از این کار ممانعت کرد و در نهایت جلسه ناتمام تعطیل شد. ضمن اینکه فیلمنامهنویس فیلم به حذفیات فیلم توسط کارگردان، بدون اطلاع وی اعتراض کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.