وداع اجباری نهمین عضو دولت دهم با رأی مجلس
حذف وزیر بهای حفظ مرتضوی
گروه سیاسی، آمنه شیرافکن: اصرار دولت برای حفظ مرتضوی در سمت ریاست سازمان تامین اجتماعی، سرانجام موجب حذف وزیر رفاه شد. شیخالاسلامی رفت و مرتضوی همچنان رییس است اکنون مشخص نیست صندلی پرهزینه مرتضوی تا چه زمانی به او وفا خواهد کرد، آیا دولت حاضر است برای تداوم ریاست او باز هم هزینه بیشتری بپردازد؟ اما این همه ماجرا نبود. دیروز حاشیههای مجلس بر متن غلبه کرد و بهارستان این بار به محل اکران خصوصی در صحن علنی مبدل شد. رییس دولت فیلمی دو، سه دقیقهای با صدایی «خشدار» و نامفهوم از گفتوگوی «فاضل لاریجانی» با «قاضی مرتضوی» را برای بهارستاننشینها نمایش داد، فیلمی که اصل آن به گفته احمدینژاد 23یا24ساعت است. علی لاریجانی از صبحگاه دیروز در جریان فیلم قرار گرفته بود. به گفته رییسمجلس، «فروزنده» زودهنگام با ماموریت ویژه آمده بود که ماجرای استیضاح را در قبال عدمنمایش فیلم لغو کند. لاریجانی تاکید کرد زیر بار نرفته و احمدینژاد در غروب یکشنبه 14بهمن عاقبت چیزهایی گفت که به اعتقاد لاریجانی از شأن ریاستجمهوری به دور بود و میتوانست به جای بهارستان راهی دستگاه قضایی شود. در مقابل احمدینژاد، علی لاریجانی هم به
دیدار اخیرش با برادر رییس دولت اشاره دارد. از احمدینژاد میپرسد آیا این صحیح بود که من فیلم برادر شما را میگرفتم و آن را نمایش میدادم. به هر شکل دیروز بهارستان برای احمدینژاد با تحقق جمله معروف «بگم بگم» همراه بود. لاریجانی این بار از او خواست تا هرچه دارد، بگوید و همه را از تکرار چند ساله «بگم، بگم» خلاص کند. پیش از اکران فیلم، ماجرای استیضاح وزیرکار و آنچه سعید مرتضوی انجام داده، دستور کار اصلی جلسه بود. یکی از نمایندگان موافق استیضاح از اتهام مرتضوی در پرونده کهریزک روایت کرد و دیگری از ماجرای زد و بندهای مرتضوی با دانشگاه آزاد و فروش سوالات کنکور گفت. نمایندگان موافق استیضاح متفقالقول اقدامات اخیر دولت را دهنکجی به قانون تلقی کرده و تاکید دارند: «اجازه نخواهیم داد که قانونشکنی در کشور رویه شود.»
اما روند عادی استیضاح، به ناگاه از ریل اصلی خارج شد. همه چیز با پخش فیلمی از فاضل لاریجانی و سعید مرتضوی آغاز شد. صداهای نامفهوم و تصاویری شفاف. همهمه نمایندگان رفتهرفته به سکوتی اندک در مجلس مبدل شد. نامفهوم بودن صداها دوباره انتقاد مجلس را برانگیخت. برخی نمایندگان فریاد میزدند که پخش فیلم را متوقف کنید و لاریجانی همچنان تاکید داشت که بگذارید فیلم پخش شود. دقایقی گذشت و احمدینژاد اجازه خواست تا متن حرفهای رد و بدل شده را روخوانی کند. اتهام فساد مالی به برادر رییس مجلس در گفتوگو با مرتضوی زده شد. اینکه تنظیم روابط از مسیر خود خارج شده و باید برای آن چاره اندیشید. اینکه دولت و همکاران پاک آن سه سال است که تحت سنگینترین تهمتها و افتراها قرار گرفتهاند. احمدینژاد پشت به لاریجانی ایستاده و با صدایی بلندتر از حضور پیشیناش در بهارستان میگوید: «چقدر احضار، برو و بیا و برخوردهای عجیب و غریب. من سکوت کردم، تحمل کردم و همکاران را به تحمل وا داشتم اما حالا میخواهم چیزهایی را بگویم. همه کسانی که گوش میدهند، بگویند از قانون چطور بیرون میآید که نهتنها رییس مجلس بر دولت حاکم شده، بلکه بر کل مجلس هم حاکم
شده. این خلاف قانون اساسی است. حتی عزل و نصبها هم از دست دولت گرفته شده و شما بگویید که دیگر برای دولت چه مانده. یک نفر بالاخره بگوید که دولت در این کشور چهکاره است، سه قوه مستقل در کشور داریم و استقلال قوهمجریه در کجاست؟»احمدینژاد، مدام نمایندگان را به فرستادن صلوات دعوت میکند. نمایندگان خواستار انتشار فیلمی هستند که او بارها در صحبتهایش به آن اشاره دارد و او ابتدا تمایلی به نمایش فیلم از خود نشان نداده و اینطور ادامه میدهد: «میخواستم نواری را بگذارم، شما ببینید. اما برخی دوستان از جمله آقای ابوترابی و دیگران آمدند گاهی میگویند بگو، بگو و وقتی میخواهیم بگوییم، میگویند نگو، نگو. بالاخره ما باید چهکار کنیم.»صدای نمایندگان آنقدر بلند میشود که نمیتوان به خوبی حرفهای احمدینژاد را فهمید. صداها بلندتر و بلندتر میشود و گاهی حرفهایی درشت خطاب به رییس دولت از سکوی مجلسیان به گوش میرسد. نمایندگان متفق القول خواستار پخش فیلم میشوند و صدای «فیلم رو پخش کن» در میان همهمهها به گوش میرسد. بخشهای کوتاهی از فیلم روی صفحه بزرگ بهارستان نمایش داده میشود. صداها دوباره اوج میگیرد. تصویر به نسبت
واضحی از سعید مرتضوی و فاضل لاریجانی قابل تشخیص است اما صدا چندان قابل فهم نیست. صدای مجلس هم مزید بر علت میشود که نتوان به این راحتیها فهمید که این دو به یکدیگر چه میگویند. رفته رفته احمدینژاد وارد روایت فیلمی میشود که به گفته او 24 ساعته است و در اختیار رییس مجلس و روسای کمیسیونها قرار خواهد گرفت. او البته تلاش کرده بخشهایی از فیلم که مسالهای درست نمیکند و نرمتر است، برای نمایندگان منتشر شود. صدای لاریجانی دوباره بلند میشود که لطفا فیلم را پخش کنید، مدتی است که مدام به فیلم و سکانسهای این شکلی اشاره میشود. این برای افکار عمومی جامعه خوب نیست و لطفا هرچه هست را پخش کنید و به این شکل از حرفها پایان دهید. فیلم اکران میشود. حرفهای احمدینژاد تمام شده و حالا لاریجانی با تاملی کمتر از همیشه جملات منقطعی را پشت سر هم ردیف میکند: «آیا این فیلم یک اقدام توطئهآمیز علیه رییس قوهمقننه نبود؟ اینکه آقای مرتضوی بستگان ما را دعوت میکند و بعد فیلم میگیرد؟ از اینها گذشته شما گفتید تنظیم روابط قوا به هم خورده در حالیکه اینگونه نیست ما قانون میگذاریم ولی شما رعایت نمیکنید. شما افرادی را به عنوان
یاران خود انتخاب کردهاید که پرونده دارند و نمیگذارید به آنها رسیدگی شود. ولی مگر ما از کسی دفاع میکنیم؟ نزدیکترین فرد ما هم باشد میگوییم رسیدگی شود. اما شما نمیگذارید. »لاریجانی بخشی از توضیحاتش درباره فیلم را به محمدحسین فرهنگی واگذار میکند و بخش دیگر را به جواد جهانگیرزاده. فرهنگی با فاضل لاریجانی حرف زده و فاضل لاریجانی هم به او گفته که مدتها شخص آقای مرتضوی پیگیر ملاقات با بنده بوده و بعد از پیگیریهای زیاد با این ملاقات موافقت کردم، عمده نشست با صحبتهای ایشان همراه بود و اصلا فیلمبرداری در جریان نبود. درعین حال آقای مرتضوی در طول جلسه اظهار ارادتهای زیادی درباره رییس مجلس و رییس قوهقضاییه کرد. برای دیدار مرتضوی با برادرم آیتالله صادق لاریجانی گفتوگو کردم که آقای آملی نپذیرفت. البته درخواستهایی هم درخصوص حل مشکلات مالی دانشگاه آزاد کردم. «جهانگیرزاده» نیز سخنانش را در چند جمله خلاصه میکند: «مرتضوی چند بار تقاضا کرد تا با رییس مجلس دیدار کند؛ ولی به دلیل اصرار لاریجانی بر اجرای قانون این اتفاق نیفتاد.» حرف این دو که تمام میشود، لاریجانی بیتعارفتر از همیشه سر اصل مطلب میرود.
احمدینژاد چند متر پایینتر از سن مجلس روبهروی او ایستاده و این بار مکلف به شنیدن حرفهای لاریجانی و ماندن در مجلس است. رییس مجلس با لحنی تندتر از همیشه میگوید: «رییس مجلس طبق قانون وظایف روشنی دارد. اگر مصوبهای خلاف باشد تشخیص میدهد و آن را رد میکند این دخالت در کار اجرا نیست. رییس مجلس به مرتضوی کار ندارد مصوبهای که شما آن را دور زدهاید، قانونی نیست. من اطلاعات زیادی از اطرافیان شما دارم اما مصلحت نمیدانم که کشور را متشنج کنم. اظهارات شما برای صرفنظر کردن از استیضاح بیشتر تهدید بود تا پیشنهاد. برادر شما هم پیش من آمده و حرفهایی درباره نزدیکان سیاسی شما و ارتباطات آنها زده اما من صلاح نمیدانم که مانند شما رفتار کنم.» احمدینژاد هنوز حرفهای لاریجانی به پایان نرسیده، به میان حرفهای او میدود و خواستار توضیح است. لاریجانی ولوم صدایش را باز هم بالاتر میبرد و به خارج از دستور صحبت کردن رییس دولت اشاره میکند، اینکه پخش فیلم ربطی به ماجرای استیضاح نداشته و حالا هم رییس مجلس میتواند دو برابر زمان رییس دولت حرفهایش را بزند. سخنان احمدینژاد به گوش نمیرسد. قصد دارد توضیحاتی ارایه کند، لاریجانی
کماکان حرفهایش را ادامه میدهد. احمدینژاد به حالت گلگی دفترکارش را بر میدارد که جلسه را ترک کند و لاریجانی هم با یک جمله ساده به بدرقه او میرود: «به سلامت». لاریجانی خونسردانه مجلس را دعوت به سکوت میکند. چند صلوات پیاپی آرامش را به صحن برمیگرداند. گلدانهای رایگیری در میان نمایندگان پخش میشود. خیلیها برگهها را در پاکت نمیگذارند. این بار در اکثریتاند و مجلس به قول موافقان استیضاح این بار آبروی خود را خریده است. آبرویی که در دو استیضاح قبلی و طرح پرسش از رییسجمهوری به زیر سوال رفته بود. برگهای سپید به نشانه تایید استیضاح وزیر کار روی دست نمایندهها بالا رفته. عددشان به 192 میرسد. یکی از بالاترین رایهای استیضاح در تاریخ بهارستان. برخی دیگر هم برگههای آبی را داخل پاکت قرار داده و داخل گلدانهای رایگیری میریزند. حال و روزشان چندان مساعد نیست و زودتر از موعد مقرر مجلس را ترک میکنند و خلق و خویشان در هم کشیده شده. با این حال بهارستان روز گذشته با وجود همه استرسها و دشواریهای پیش رو، روز شادی برای نمایندگان موافق استیضاح بود. نمایندههای موافق استیضاح یکی یکی بالای سن میروند و روی علی
لاریجانی را میبوسند. علی مطهری، احمد توکلی، مسعود پزشکیان و چند نفر دیگر دور هم جمع شدهاند و لبخندهای پهنی روی صورتشان نشسته. پس از یک هفته تعطیلی صحن علنی مجلس، بهارستانیها روز پر کاری را پشت سر گذاشتند، روزی برای واگو شدن بسیاری از حرفهای ناگفته و فیلمهای منتشر نشده.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.