|

تنها بزدلان مردم را انکار می‌کنند

بوریس جانسون . شهردار لندن

مردم! گزینه‌ها روشن‌اند اما من گمان می‌کنم به هر حال کسانی باید باشند که با سیاست احساساتی و بدبینانه ادمیلیبند، رهبر حزب کارگر، موافقند. باید دست‌کم چند خواننده باشند که فکر می‌کنند اتحادیه اروپا از هر نظر شگفت‌انگیز است. شاید شما یکی از آنان باشید؟ شاید فکر کنید که تلاش برای رسیدن به توافقی دیگر عوامانه است. شما ممکن است یکی از آن افرادی باشید که فکر می‌کنند کمیسیون اتحادیه اروپا در تنظیم همه‌چیز - از ساعات کاری دکترهاي تازه‌کار گرفته تا حداکثر بوی مجاز توده‌های کود تا رنگ دقیق سوسیس‌های دانمارکی- حق کامل دارد و اینکه هیچ‌یک از این مقررات به‌گونه‌ای نیست که در آینده ناگوار یا پرهزینه باشد. شما ممکن است فریفته شده باشید تا باور کنید که عملکرد اقتصاد اروپا دلیلی برای شادی و یورو شاهکاری از برنامه‌ریزی اقتصادی است. آیا شما چنین کسی هستید؟ آیا فکر می‌کنید که ما اکنون برای اصلاح مدل اقتصادی اتحادیه اروپا هیچ کاری نمی‌توانیم انجام دهیم؟ آیا فکر می‌کنید که مذاکره برای توافقی بهتر و کاهش برخی هزینه‌های اسراف‌کارانه که به نفع بریتانیا و اروپا باشد ناممکن است؟ آیا شما چنان از بریتانیا و از قدرت موثر آن ناامید شده‌اید که فکر نمی‌کنید ما در بریتانیا می‌توانیم چنین مذاکراتی را رهبری کنیم؟ من نمی‌توانم باور کنم که شما این‌گونه باشید. اما اگر هستید، پس قطعا می‌خواهید در انتخابات آینده به حزب کارگر رای دهید. اگر می‌خواهید اتحادیه اروپا را درست همان‌طور که هست حفظ کنید، اگر نمی‌خواهید برای بهبود مناسبات بریتانیا با اتحادیه اروپا کاری کنید، اگر از مذاکرات هراس دارید و اگر از رای مردم وحشت‌زده‌اید، به حزب کارگر رای بدهید. من از اعلام اد میلیبند مبنی بر مخالفت با برگزاری رفراندوم درباره خروج از اتحادیه اروپا متعجب شدم. او خود را به‌گوشه زمین رانده است. موضع او اولا به گونه‌ای وقیحانه و غیرمعقول غیردموکراتیک است. بسیاری از کشورها به‌جز بریتانیا رفراندوم‌هایی را برگزار کرده‌اند. فرانسوی‌ها، هلندی‌ها، دانمارکی‌ها و ایرلندی‌ها همه ظاهرا آن‌قدر رشدیافته و آگاه بوده‌اند که اجازه رای دادن درباره پیمان اروپایی را داشته باشند. اما ما از سال 1975 اجازه بله یا خیر گفتن به اتحادیه اروپا را نداشته‌ایم. اکنون زمان خوبی است چراکه کاملا آشکار است که اتحادیه اروپا در حال تبدیل به چیزی بسیار متفاوت از آنی است که ما به آن پیوسته بودیم. سازمان‌هایی مانند کمیسیون، شورا، پارلمان و... که ما برای آنها هزینه می‌کنیم برای پشتیبانی از ایجاد دولتی فدرال مورد استفاده قرار می‌گیرند، اتحادیه‌ای مالی که برای حفظ ارز واحد ضروری پنداشته می‌شود. این مساله در سال 1975 مطرح نبود. کاملا صحیح است که ما باید مذاکرات تازه را داشته باشیم و بعد نتیجه را در اختیار مردم قرار دهیم و ضعف موضع اد میلیبند این است که حزب اصطلاحا مردمی او هرکاری برای بیرون نگاه داشتن مردم از این بحث خواهد کرد. به اقتصاد جهان نگاه کنید. آمریکا در آستانه احیای اقتصادی است، چین با نرخ هشت‌درصد در حال رشد است. یک ناحیه بزرگ از رشد پایین و یک منطقه تیرگی و افسردگی وجود دارد و آن قاره قدیمی و پیر اروپاست. مشکل تنها بستر ستمگرانه و ترسناک یورو نیست. چنان‌که «دیوید کامرون» به درستی خطاب به «آنگلا مرکل» گفته مشکل کل شکل اقتصاد اروپاست، ناحیه‌ای که هفت‌درصد رشد جمعیت جهان و 20درصد تولید ناخالص دنیا را داراست و باید 50درصد هزینه‌های اجتماعی جهان را افزایش دهد. قطعا برای اصلاح اتحادیه اروپا و کمک به رقابتی‌تر شدن آن باید مجالی وجود داشته باشد. بسیاری از هزینه‌ها در سطح بروکسل تدبیر می‌شوند و وقتی بریتانیا برای اصلاح فراخوان دهد، حمایت آلمان، کشورهای اسکاندیناوی و هلند با ما خواهد بود. این بزدلی محض میلیبند است که از دادن حق انتخاب به بریتانیایی‌ها برای بهبود امور و برای رسیدن به توافقی بهتر برای بریتانیا و اتحادیه اروپا امتناع می‌کند. او وانمود می‌کند که از احتمال خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا ناآرام است و اینکه مردم - دوباره مردم! - در صورت پاسخ «نه» به هر معاهده جدیدی بسیار غیرمسوولانه برخورد کرده‌اند. من فکر می‌کنم که بیشتر مردم می‌خواهند در بازاری واحد بمانند و این محتمل‌ترین نتیجه است. اما همچنین روشن است که جهان به‌گونه غیرقابل تصوری در 40سال گذشته تغییر کرده و سرنوشت بریتانیا ایجاد پیوند با بازارهای نوظهور در کنار اتحادیه اروپا و ایالات متحده است. ما از تجارت آزاد در جهت منافع اتحادیه اروپا و خودمان حفاظت کرده‌ایم و من مطمئن نیستم که خروج ما دقیقا آن فاجعه‌ای باشد که برخی ادعا می‌کنند. میلیبند با یک رفراندوم مخالفت کرده نه از این رو که نگران پادشاهی متحده یا اتحادیه اروپاست، بلکه به این دلیل که می‌خواهد از شکافی که در دهه‌های 1970 و 1980 حزب کارگر را غرق کرد، دوری کند. این کار عملی نخواهد بود. او یا چرخشی خوارکننده خواهد داشت یا با تعهدی مخرب برای نادیده انگاشتن مردم بریتانیا وارد انتخابات خواهد شد. بریتانیا و اروپا سزاوار بهتر از این هستند. منبع: تلگراف

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.