آینه
گفتوگو/ محسن هاشمی: پدرم از گفتمان خود عدول نکرد
- در شرایطی هستیم که قطعا دیگر سکوت جایز نیست. به شرایط مهم انتخاب مردم وارد میشویم و همه باید نقش روشنگری خود را بازی کنند. در این میان نقش دانشگاهیان، روشنفکران، نویسندگان، روحانیت و حتی اصناف و گروههای مرجع از بقیه آحاد مردم مهمتر است. لذا لازم است که همه در ارایه پیشنهادها و برنامههایی که منجر به شکوفایی کشور در دولت آینده میشود، فعال شوند و حتی پیگیری مطالبات را در بعد از تشکیل دولت آینده داشته باشند. مسلما این روش، تقویت دولت بعدی در جهت حمایت از مردم است و امکان بازسازی جدیتر در نظام اجتماعی و مبارزه با بیکاری، توسعه پایدار و در نهایت رسیدن به ایرانی واقعا اسلامی در تمامی ابعاد را در پی خواهد داشت لذا طبیعی است که فردی مانند هاشمیرفسنجانی و حتی خانواده او نیز نمیتوانند بیعمل باقی بمانند.
بهرهبرداری انتخاباتی از هاشمی
- حلقه انحرافی هم بار دیگر به دنبال بهرهبرداری انتخاباتی از دیدگاه منفی مردم نسبت به هاشمی است به طوری که در جلسه این حلقه مطرح شده که ما باید هاشمی را وادار به ورود در صحنه انتخابات نماییم. او هنوز ضربه آخر را نخورده است. به تصور آنان، هاشمی در انتخابات گذشته زخمی شد اما کار او تمام نشده است. او را باید وادار کنیم علیه دولت حرف بزند. در چند ماه آینده فضا مانند عملیات کربلای پنج خواهد شد که از زمین و آسمان گلوله خواهد بارید!
سرمقاله: « انتخابات خوب را میشود پیشبینی کرد؟ »؛ محمد ایمانی
- انتخابات موضوع جذابی برای سیاستمداران و تحلیلگران است... مجموعههای سیاسی مختلف به هوای نتیجه صددرصدی، ممکن است تدابیری پیشه کنند که به نتیجه 30درصدی هم نرسد. هرچه بتوان کار سازمان یافتهتر و جبههای را با حفظ انسجام و اتحاد بر مبنای اصول وسعت داد، احتمال موفقیت فزونی مییابد. طبعا معنای این سخن صرف ائتلاف چند نفر و کنار رفتن چند نفر به نفع یک نامزد نیست. آنچه اهمیت دارد، تدوین راهبرد انتخاباتی معطوف به وحدت (بر مبنای فهرست کردن اهداف، برنامهها، ظرفیتها و موانع) است و نتیجه، فرع بر این رویکرد استراتژیک اجتماعی است. در مقابل، تمرکز دشمن روی شکستن خط اصلی «وحدت» به اعتبار جلو آمدن روی امواج تفرقه است. دشمن مایل است خشابهای جبهه خودی خرج شلیک به یکدیگر شود.
یادداشت: «مختصات جریان ناب انقلاب اسلامی»؛ جواد محرمی
- در نوع رویکرد و نگاه مدعیان اصولگرایی به مسایل مختلف میتوان تشابهات فراوانی با دولت هاشمیرفسنجانی یافت. به واقع اصولگرایان بهرغم انتقادات گاه و بیگاهی که به صورت جزیی به دولت سازندگی داشتند کلیت آن را میپسندیدند و احساس قرابت زیادی با آن میکردند. ناطق نوری نامزد جناح راست که بعدها نام اصولگرایی گرفت در انتخابات سال 76 به واقع قرار بود علم ادامه راه دولت هاشمیرفسنجانی را به دست بگیرد گرچه محمد خاتمی و یاران غربگرای او به واسطه حزب کارگزاران قدرت را از چنگ راستگرایان ربودند چرا که حزب دولت ساخته هاشمی جریانی بود که از رویگردانی مردم از دولت به اصطلاح سازندگی هاشمی در غفلت جناح راست مطلع بود و این حزب برای ادامه راه پدر خوانده جریان خود، خاتمی را در چشم مردم به عنوان یک مرد خواهان تغییر جا زد در حالیکه به واقع محمد خاتمی نیز مانند ناطق نوری به پدرخوانده و حزب دولت ساختهاش قول داده بود راه هاشمی را با قوت ادامه دهد و در این میان پدیده دوم خرداد با چهره تحولخواهی که از خود بروز داد یکی از اقدامهای مردمفریبانه تاریخ معاصر کشور را رقم زد و رهبری جنبشی نامأنوس با تودههای مردم که بیشتر دغدغه قشر به اصطلاح روشنفکر طبقه متوسط شهری داشت را عهدهدار شد.
سرمقاله: « جسارت هدفمندی سیاست »؛ علی دهقان
- ریسمان هدفمندسازی یارانهها در فاز دوم میان دولت و مخالفان اقتصادیاش این سو و آن سو میرود و دستگاه تولید، به عنوان ساختار مولد اقتصاد کشور سکوت کرده است. در این میان دولتیها به عنوان صاحب 80 درصد اقتصاد ایران یا به تعبیر بهتر به عنوان بزرگتر در اقتصاد ایران،ای کاش فقط به این پرسش پاسخ میدادند که چگونه میشود در اقتصادی که برخی کارشناسان میگویند کسب و کارش ته کشیده است، پول نفتش صرف واردات شده است، نقدینگیاش به تولید نرسیده است، یارانههای هدفمندشدهاش در فاز اول جریان استقراض را گرم کرده است و بخش خصوصیاش خانهنشین شده است، این جسارت شکل میگیرد که مدیرانش بخواهند یکشبه فاز دوم هدفمندسازی را کلید بزنند؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.