|

دریچه

تجارت سیاه اجساد در چین

مت ‌گِنیزدا

آیا درباره نمایشگاه‌هایی که اجساد واقعی انسان‌ها را به نمایش می‌گذارند، شنیده‌اید؟ در این نمایشگاه‌ها اجساد انسان پس از انجام «پلاستیناسیون» به نمایش گذاشته می‌شوند. پلاستیناسیون کاری شبیه انجام «تاکسی‌درمی» روی بدن حیوانات جهت نمایش تزیینی است. اخیرا، طی تحقیقاتی فاش شده است که میان این نمایشگاه‌ها و جداسازی اعضای بدن انسان‌های زنده در چین رابطه مستقیمی وجود دارد. NTDTV که یک تلویزیون غیردولتی خارج از چین است، تحقیقاتی درباره کارخانه‌های زیرزمینی پلاستیناسیون اجساد در چین انجام داده است. این کارخانه‌ها اجساد پلاستینه‌شده را در اختیار نمایشگاه‌هایی در سراسر دنیا ‌قرار می‌دادند و به این شکل، درآمد هنگفتی نصیب افرادی شده که در این روند دست داشته‌اند. همچنین در این تحقیق، به نقش کلیدی سیاستمدار قدرتمندی به نام «بو شیلای» و همسر او «گو کای‌لای» در این زمینه ‌پرداخته شده است. این سیاستمدار هم‌اکنون در نتیجه جدال‌های درونی حزب کمونیست از قدرت ساقط شد. پرسش این است که منبع تهیه اجساد کجاست؟ این احتمال قوی وجود دارد که اجساد متعلق به زندانیان عقیدتی و تمرین‌کنندگان روش معنوی فالون‌گونگ باشد. فالون‌گونگ روشی معنوی و صلح‌آمیز است که از سال 1999، حزب کمونیست چین افرادی را که به آن گرایش دارند، مورد آزار و شکنجه قرار داده است. طبق گزارش‌ها و مستندات موجود، از سال 1999 در اردوگاه‌های کار اجباری و زندان‌های چین، اعضای بدن هزاران تمرین‌کننده فالون‌گونگ خارج می‌شود و این‌گونه آن افراد به شکل تکان‌دهنده‌ای به قتل می‌رسند.

در سال‌های شروع آزار و شکنجه فالون‌گونگ، «بو شیلای» فرماندار استان لیائونینگ و شهردار دالیان در مرکز این استان بود. بو شیلای، توانایی‌ها و اختیاراتی فراتر از یک استاندار یا یک شهردار و تسلط کاملی بر پلیس، سیستم قضایی و زندان‌ها داشت. در نوامبر 2002، روزنامه‌ لیگال‌دیلی گزارش کرد که بو شیلای، بیش از صد میلیون دلار صرف گسترش زندان‌ها و اردوگاه‌های کار اجباری در استان لیائونینگ کرده است. از طرفی دیگر، تمرین‌کنندگان فالون‌گونگ حداقل نیمی از زندانیان رسما به‌ثبت‌رسیده‌ در اردوگاه‌های کار اجباری چین را تشکیل می‌دهند و البته این فقط آمار زندانیان ثبت شده است.

در آگوست 1999، زمانی که بو شیلای شهردار دالیان بود، یک پزشک آلمانی به نام «گونتر فُن‌هاگنز» در دالیان، یک شرکت پلاستیناسیون تاسیس کرد. یک استاد دانشگاه علوم پزشکی دالیان به نام «سویی هونگ‌جین» نیز شرکت دیگری تاسیس کرد. در سپتامبر ۱۹۹۹، شهردار دالیان عنوان «شهروند افتخاری دالیان» را به فن‌هاگنز اعطا کرد. چرا که فن‌هاگنز برای آغاز کار شرکت خود، میلیون‌ها دلار در آنجا سرمایه‌گذاری کرده بود. آنها اجساد مورد نیاز خود را از کجا تامین می‌کردند؟ روزنامه‌ آلمانی «دِر اشپیگل» آوریل 2012، این ماجرا را روایت کرد و گفت که در سال 2001 در اطراف کارخانه اجساد فن هاگنز، حداقل سه اردوگاه کار اجباری و زندان وجود داشت. از جمله «زندان استانی شماره 3» و «بازآموزی از طریق کار اجباری دالیان».

در ماه آگوست 2012 قطعه فیلمی از داخل چین در سایت‌های خبری و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که گفته می‌شد مربوط به کارخانه «پلاستیناسیون دالیان» متعلق به فُن هاگنز بوده است. تابلویی روی در ورودی کارخانه، نشان می‌دهد که آنجا در فوریه ‌2012 «مهر و موم» یا توقیف شده است. به گزارش دویچه‌وله، این کارخانه به طور رسمی در ماه فوریه 2012 توقیف شد. یعنی تقریبا هم‌زمان با فرار وانگ لی‌جون (دستیار ارشد سابق بو شیلای)، به کنسولگری ایالات متحده. فرار وی در حالی بود که مدارک و اطلاعات زیادی درباره سرقت اعضای بدن انسان‌های زنده در دست داشت.

وقتی بو شیلای شهردار دالیان بود، خبرنگاری به نام جیانگ وی‌پینگ در آن شهر حضور داشت. این خبرنگار در ژوئن 2009، در مقاله‌ای گفت که چگونه بو شیلای شخصا آزار و شکنجه‌ فالون‌گونگ را هدایت می‌کرد تا این‌گونه به رهبری حزب کمونیست، نشان دهد شایستگی ارتقا به مراتب بالای حزب کمونیست را دارد. به همین دلیل در کشورهای مختلف از بو شیلای و جیانگ‌زِمین به اتهام شکنجه و نسل‌کشی، شکایت‌های زیادی شده است. در سال 1999 جیانگ‌زمین، رهبر وقت حزب کمونیست، دستور داد که هر تمرین‌کننده فالون‌گونگ که بر اثر ضرب و شتم بمیرد، خودکشی محسوب شود و پلیس در قبال آن مسوولیتی نخواهد داشت. در نتیجه پلیس خیلی راحت می‌تواند هر کاری که بخواهد با آن اجساد انجام دهد. مانند اینکه اجساد را «بلامعارض» بداند و آنها را به شرکت‌های پلاستیناسیون بفروشد. از طرفی دیگر بسیاری از تمرین‌کنندگان فالون‌گونگ پس از بازداشت، برای ایمنی خانواده‌ و نزدیکان خود، هویت خود را پنهان می‌کردند.

تحقیقات در این زمینه ادامه دارد و شواهد زیادی این احتمال تکان‌دهنده را مطرح کرده است که تمرین‌کننده‌های فالون‌گونگ و زندانیان عقیدتی در اردوگاه‌های کار اجباری پس از عمل جداسازی اندام بدن، به منبعی برای کارخانه‌های پلاستیناسیون اجساد تبدیل شده‌اند.

منبع: persian. ntdtv. org

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.