دولتی بودن مشکل بزرگ باشگاههای ایرانی
دکتربیژن: ذوالفقارنسب*
طی مدت 20 سال که از قهرمانی پاس در آسیا میگذرد در فوتبال آسیا شاهد تغییر و تحولات منطقی زیادی بودیم. تیمهای باشگاهی کرهجنوبی، ژاپن، قطر و عربستان و در چند سال اخیر استرالیا با استانداردسازی باشگاههای خود و ورود به دنیای مدرن فوتبال، سطح فوتبال خود را از آسیا جدا کردند. فعالیتهای آنها در زمینه بازیکنسازی، آمادهسازی ورزشگاهها، حضور مربیان خارجی و فعالیت بازیکنان بزرگ بینالمللی به قدری خوب بوده که در سالهای اخیر همیشه یکی از نماینده این کشورها به عنوان قهرمان آسیا شناخته شده است. سرمایهگذاری این کشورها در بخش بازیکنسازی باعث شده هر کدام از نماینده این کشورها به خصوص کره جنوبی و ژاپن وقتی پا به میدان لیگ قهرمانان آسیا میگذارد، شاهد آن باشیم که چند بازیکن با استعداد و قدرتمند در تیم آنها حضور داشته باشند. از سوی دیگر وقتی ما به ورزشگاههای آنها میرویم، میبینیم که هر روز استادیومهای مدرنتری ساخته شده که امکان فوتبال زیبا و مدرن را به آنها میدهد. فاکتور بعدی ساختار فوتبال این کشورهاست که با الگوبرداری از کشورهای اروپایی هر روز شاهد تغییر و تحول مثبت در این کشورها هستیم. بر خلاف فوتبال ما که هر روز مدیران جدیدی بر سر کار میآیند و بعد از اینکه مقدمات کار را یاد گرفتند، کنار میروند و فرد بیتجربه دیگری وارد این عرصه میشود. در کشورهای شرق آسیا یک مدیر با توجه به ساختار درستی که وجود دارد کار میکند و حتی کنارهگیری او باعث بههم ریختن فوتبالشان نمیشود. کرهجنوبی و ژاپن سالها با به خدمت گرفتن مربیان مطرح دنیا، علم را وارد فوتبال خود کردهاند و از این طریق توانستند مربیان خوبی در کشور خود داشته باشند، حالا این مربیان هر کدام در تیمهای باشگاهی خود کار میکنند و وقتی در لیگ قهرمانان آسیا شرکت میکنند میبینیم که بسیار مربیان با دانش و اخلاقی هستند که بعضی مواقع هدایت تیمهای ملی خود را نیز به عهده میگیرند. کشورهای شرق آسیا و عرب سالهاست از بازیکنان پا به سن گذاشته و مطرح دنیا استفاده میکنند که برای بازیکنان این کشورها به نوعی کلاس آموزشی بوده، حالا با رفتن آن بازیکنان، تجربهای که لازم بوده باقیمانده و نسل به نسل در میان بازیکنان این کشورها در حال چرخش است. اتفاقی که در فوتبال ایران به هیچ عنوان نیفتاده است و با توجه به گزینشی که ما در انتخاب بازیکنان خارجی داریم، این اتفاق هرگز نخواهد افتاد. البته دلیل تمام این اتفاقات بر میگردد به اینکه فوتبال ایران دولتی است و تا موقعی که بهطور کامل و واقعی به بخش خصوصی واگذار نشود، فوتبال ایران از فوتبال روز آسیا فاصله خواهد گرفت. اینکه ما سالهاست تیمی در حد قهرمانی در آسیا نداریم برمیگردد به همین مساله که با وجود بودجه دولتی مدیران ایرانی هیچگاه به دنبال موفقیتهای برون مرزی نمیروند. موفقیتهای سپاهان و ذوب آهن که تا فینال لیگ قهرمانان آسیا پیش رفتند، برمیگردد به مدیریتهای بسیار خوبی که در آن سالها بالای سر این تیمها بوده است. بهخصوص مدیریت سپاهان که در سالهای متمادی آبرودار ایران در آسیا بود. سرمایهگذاری سپاهان در حد آسیا برای فوتبال ما استثنایی بود و در این سالها هم با تغییر مدیریت بهدلیل ساختار درست این موفقیتهای نسبی ادامه داشته است. در لیگ قهرمانان این فصل ما چهار نماینده داریم که هر کدام خاصیت جذب تماشاگر را دارند، این مهمترین نکتهای است که در حال حاضر فوتبال ایران دارد. مشکل ایران از مرحله بعدی شروع میشود که بازیها بهطور حذفی و آن زمان است که نواقص فوتبال ایران بیرون میزند و شاهد ناکامی فوتبال هستیم.
*کارشناس فوتبال
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.