|

جشنواره‌ها و لکنت در بودجه تئاتر

بهزاد فراهانی

نگاه خوشبینانه‌ای به جشنواره‌ها ندارم چون کار ریشه‌ای انجام نمی‌دهیم. فکر می‌کنیم این جشنواره با تبادل سلیقه و افکار روی هم اثر می‌گذارند و در شهرستان‌ها هم کارهای زیرساختی و آموزشی انجام نمی‌شود. این جشنواره‌ها جز لکنت در بودجه تئاتر هیچ اثر دیگری ندارند. گفته می‌شود که یک فوتبالیست هفت میلیارد ریال دستمزد دارد اما اگر دستمزدهای همه هنرمندان تئاتر و سینما را هم روی هم بگذارید به 10 میلیارد ریال نمی‌رسد. پس تئاتر با بودجه‌ای که در نهایت سه میلیارد ریال خواهد بود چه اثرگذاری خواهد داشت؟ اجرای سیاست‌های کلان هنری، آدم‌های دلسوز می‌طلبد نه کسی که دستش در آتش هنر گرم نشده باشد. به همین نسبت جشنواره‌های تئاتر هم احتیاج به حمایت و دلسوزی بیشتری دارند وگرنه هیچ تاثیری نخواهند گذاشت، مثلا در بخش بین‌الملل جشنواره، آثار کشورهای دیگر با سلیقه انتخاب می‌شود و این سلیقه‌ها بیشتر اوقات از سوی کسانی است که تئاتر را براساس نیازهای فرهنگی و هنری کشور انتخاب نمی‌کنند. از سوی دیگر این انتخاب‌ها ثابت نیستند مثلا برای دعوت از گروه‌های بین‌الملل یکدفعه با یک گروهی در صدر تئاتر جهانی قرار ملاقات می‌گذاریم یا برعکس به سراغ گروه‌های تئاتر ضعیفی می‌رویم که حتی دانشجویان کشور خودمان کار به مراتب باکیفیت‌تر و بهتری از آنها را ارایه می‌دهند. در نتیجه این رفتارها بیانگر این است که متخصصان در این زمینه به‌کار گرفته نمی‌شوند. برای همین وضعیت تئاتر و جشنواره‌های تئاتر غمبار است. وقتی چنین شرایطی حاکم است، پیشنهاد می‌کنیم که برگزاری این جشنواره‌ها را به متولیانی مانند حوزه هنری و مراکزی از این دست که بودجه بیشتری برای برگزاری چنین جشنواره‌ها و برنامه‌هایی دارند، واگذار کنند و بگذارند بودجه فقیرانه تئاتر صرف تئاتر شود و حداقل بخشی از آن برای جشنواره‌ای که تاثیری نداشته است، صرف نشود، منتهی در مقابل، می‌شنویم که بودجه برگزاری جشنواره، مستقل از بودجه تئاتر است و... متاسفانه کسی به حرف ما و تمام پیشنهادهایی که در تمام این سال‌ها داشته‌ایم، گوش نکرده است. اگر این روش‌ها و سیاست‌ها، تئاتر کشور را در سه دهه اخیر پیش می‌برد و باعث می‌شد شرایط ثابت و متعادلی برای آن پیش بیاید، پس روش‌های مناسبی بوده‌اند اما اگر واقعا سودمند بودند، چرا وضعیت تئاتر ما این‌گونه است؟ سال‌هاست که سیاست کلان ما در زمینه تئاتر با شکست مواجه شده ولی متاسفانه مدیران به حرف اهالی تئاتر که عمری در این رشته فعال بوده‌اند و از سر دلسوزی پیشنهادهایی می‌دهند، گوش نمی‌کنند، نتیجه هم همین می‌شود که باز هم اشتباهات و شکست‌ها تکرار می‌شود و دور آزمایش همچنان ادامه پیدا می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.