|

ساعت شماطه دار

شش روز اعتصاب

محمد بلوري

بر عكس امروز كه كامپيوترها در تحريريه روزنامه بسياري از خبرنگاران جوان را زمينگير كرده، هر روز صبح كه خبرنگاران وارد تحريريه مي‌شدند، پس از آگاهي از رويدادهاي روز، روانه حوزه‌هاي خبري خود مي‌شدند و يا براي تهيه گزارش‌هايي تحريريه را ترك مي‌كردند و در بازگشت، هر كدام خبر يا گزارشي تهيه كرده بودند كه بيش از 90درصد مطالب روزنامه را توليد داخلي تشكيل مي‌داد. به اين ترتيب هر روزنامه‌اي هويت خاص پيدا مي‌كرد.در سال 42 دريافتند كه براي حمايت از خود نياز به يك تشكل جمعي دارند تا اينكه سنديكاي نويسندگان و خبرنگاران به وجود آمد و به تدريج علي‌رغم مخالفت برخي از مديران، همه قلم به دستان مطبوعات به عضويت اين تشكل صنفي درآمدند كه راه‌اندازي تعاوني مسكن (با ساخت بيش از يكصد دستگاه آپارتمان در كوي نويسندگان)، ايجاد شوراي داوري براي حل اختلاف خبرنگاران با مديران مطبوعات و راه‌اندازي صندوق بيكاري از جمله فعاليت‌هاي اين سنديكاست. موفقيت و قدرت عمده اين تشكل صنفي براي رسيدن به اهداف تعيين‌شده در اين بود كه تمامي نويسندگان و خبرنگاران مطبوعات بدون توجه به گرايش‌هاي سياسي، عضويت اين سنديكا را پذيرفته بودند كه متاسفانه پس از انقلاب، ايجاد انجمن‌هاي صنفي مختلف با گرايش‌هاي سياسي، قدرت جمعي را تكه‌تكه كرد و به همين خاطر خبرنگاران نتوانستند به اهداف صنفي خود برسند. در زمان حكومت آموزگار، با تصميم سنديكا 180نفر از خبرنگاران و نويسندگان مطبوعات با صدور اعلاميه‌اي، سانسور روزنامه‌ها را عامل اختناق و سلب آزادي مطبوعات دانستند و خواستار لغو سانسور شدند كه اين اقدام، خشم دولت را برانگيخت و داريوش همايون وزير اطلاعات و جهانگردي درصدد تسويه مطبوعات و براندازي سنديكا برآمد كه اقدامات او سبب بركناري عده‌اي از خبرنگاران و نويسندگان از روزنامه‌ها و اعلام ممنوع‌القلم شدن جمعي از قلم‌به‌دستان مطبوعات شد.در روزهاي پرالتهاب انقلاب و در زمان نخست‌وزيري شريف‌امامي نيز رژيم تصميم به اعمال سانسور شديد مطبوعات گرفت و در مهرماه سال 57 گروهي از سرهنگ‌ها به دستور ژنرال اويسي فرمانده نظامي تهران وارد تحريريه كيهان و اطلاعات شدند تا از نزديك به سانسور مطالب روزنامه‌ها بپردازند. ابتدا تمامي خبرنگاران در تحريريه كيهان دست به اعتصاب زدند.به ياد دارم شريف‌امامي كه از اعتصاب مطبوعات وحشت زده شده بود، با شاه تماس گرفت و خواستار خروج سرهنگ‌ها از تحريريه‌ها شد ولي با رفتن سرهنگ‌ها به توصيه من خبرنگاران كيهان دست از اعتصاب تا لغو سانسور برنداشتند. شريف‌امامي به كيهان تلفن زد و در تماس با من گفت: «حالا كه به دستور من سرهنگ‌ها رفته‌اند، پس روزنامه را منتشر مي‌كنيد؟» اما من در جواب، قاطعانه گفتم: ولي سانسور كه هست و تا سانسور هست ما به اعتصاب ادامه مي‌دهيم. روزنامه‌هاي ديگر هم به تبع كيهان دست به اعتصاب زدند. مدت شش روز با هياتي از خبرنگاران در نخست‌وزيري با شريف‌امامي و چند وزير گفت‌وگو كرديم تا اينكه دولت به خواست ما گردن نهاد و با صدور اعلاميه‌اي تعهد سپرد كه سانسور، لغو شده و پس از شش روز اعتصاب، روزنامه‌ها منتشر شدند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.