یادداشت
تولید به محاق رفته
فرشاد مومنی: کارشناس اقتصادی
براساس گزارشهای جهانی در سال 2012 اقتصاد ایران از نظر تورم در جایگاه سوم دنیا در میان بالاترین تورمهای جهانی قرار گرفت و از نظر نرخ بیکاری، میزان بیکاری کشور دو برابر میانگین جهانی (این میانگین مربوط به کشورهایی است که از نظر اقتصادی یا هم سطح ایران هستند یا در سطحی پایینتر قرار دارند)، در واقع ترکیب تورم و بیکاری شاخص فلاکت را تعیین میکند. در میان چنین آمار و ارقامی، رییسجمهوری از کاهش رشد نقدینگی، ضریب جینی و مصرف ارز به عنوان عملکرد روشن کارنامه اقتصادی دولت نام میبرد. او در شرایطی از کاهش ضریب جینی حرف میزند که در ایران نظام کارآمد اطلاعات و آمار وجود ندارد و همواره برای انتشار آمار محدودیت و کاستی داریم و مشخص نیست براساس چه اتفاقاتی این کاهش رخ داده است؟ در همین حال در شرایطی که اعداد رسمی، افزایش نقدینگی در جامعه را تایید میکنند، رییسجمهوری از کاهش آن سخن میگوید. در خردادماه سال جاری، وزیر صنعت و تجارت ایران 70درصد از مجموع مشکلات تولید و صنعت را کمبود نقدینگی دانست و رییس بانک مرکزی نیز در جواب اعلام کرد به ازای هر چهار تقاضای واحدهای صنعتی برای دریافت تسهیلات، سیستم رسمی پولی و اعتباری کشور تنها توان پرداخت به یک واحد را دارد. سخنان رییسجمهور در مجلس از برخی جهات غیرتخصصی است و احتمال اشتباه نیز در آن بسیار است. او از کاهش مصرف ارز صحبت کرده در حالیکه در ماههای اخیر، بنابه شرایط خاص کشور، ارز کمتری دریافت کرده و به واسطه آن طبیعی است که مصرفش کاهش یافته باشد.
در ماههای اخیر که گرفتاری ارزی برای کشور ایجاد شده، دولت کمترین ارز را به کالاهای سرمایهای تخصیص داده که لطمه بزرگی به تولید زده است. در چند ماهه اخیر کمترین تخصیصها به بخش دارو تعلق گرفته و در مقابل آن کالاهای لوکس بسیاری وارد بازار کشور شده است. اما در این میان، دولت مدعی است از محل افزایش قیمت حاملهای انرژی توانسته مصرف آن را کنترل کند و ارز کمتری برای واردات هزینه کند. دولت به ازای افزایش 400 تا 700 درصدی قیمتها، موفق شد پنج درصد میزان مصرف انرژی را کاهش دهد که این هم رقمی قابل اعتنا و افتخاری برای کارنامه اقتصادی دولت نیست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.