پنجشنبه ۳ فوریه
انقلاب سرنوشتش را تعیین میکند
نویسنده:سعد القرش.ترجمه:مریم حیدری
بهمحض اینکه بیدار شدم، میان اطمینان خاطر از پیروزی دیشب انقلاب و روشهای انتقام نیروهای ضدانقلاب که نفوذ و مال و رسانه را در اختیار داشتند، درگیر بودم. برنامههای تلویزیون، از اصرار بر اغتشاش به تاکید بر دستان بیگانه و توطئههای خارجی تغییر کرده بودند. درون تاکسی یکی از شهروندان به کناردستیاش میگفت: پلیس، دو اسراییلی را در میدان التحریر و شهر سوئز، دستگیر کرده که برای تحریک مردم ضد نظام مبارک آمده بودند. وقت کافی نداشتم که توضیح دهم اگر اسراییل بخواهد کسانی را بفرستد، برای حمایت نظام مبارک میفرستد که برایشان، یک گنج استراتژیک است. از ماشین پیاده شدم. کنار ایستگاه مترو شنیدم چند جوان، یک زن مو بور خارجی را برهنه کردهاند. کنار باشگاه صید در محله «الدقی» پرسه میزدند که فریادهای شادیشان در سایه فضای پر از کینه و کدورت، بلند شده بود: «جاسوس.» تاسف خوردم. تلفنم زنگ خورد. برای اولین بار، این شماره را میدیدم. مجذوب عیدروس، دبیرکل جایزه الطیب صالح برای نوشتار خلاق بود. به من نگفت که رمانم «ابتدای روز»، جایزه اول را گرفته؛ به یک همایش ادبی در تاریخ 16فوریه در سودان، دعوتم کرد. بلافاصله،
عذرخواهی کردم. نه من و نه هیچ شهروند مصری دیگری نمیتواند مصر یا قاهره را در این مرحله زمانی، ترک کند. داخل صفحهام در فیسبوک نوشتم: «تا صبح روز سهشنبه (یکم فوریه)، آرزو میکردم مبارک به شکلی بزرگوارانه و آنطور که شایسته یک مبارز قدیمی است، بیرون برود، اما بعد از درگیریهای دیروز، چهارشنبه و امروز، پنجشنبه، به نظرم نمیتوان به محاکمهاش جز بهعنوان جنایتکار و خائن به ملت، رضایت داد. جرم مبارک، از جرم حبیب العادلی که پلیس را کنار کشید و اغتشاش به راه انداخت، کمتر نیست.»همان موقع، ایمیلی دریافت کردم که نقشی بارز در جهتدهی به مسیر انقلاب و حفر مجرایی عمیق برای جلب تعداد بسیار زیادی از مهاجرین و انصار به میدان، ایفا کرد. عنوان ایمیل این بود: «اطلاعات انگلیس: وزارت کشور مصر، کلیسا را منفجر کرد.» اما جزییات، به توضیح راز پافشاری انگلیس بر رفتن مبارک و سردمداران قدرتش، بهویژه وزیر کشور، حبیب العادلی، پرداخته بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.