|

آقای وزیر لطفا بر زخم‌ها نمک نپاشید

فهیمه طباطبایی

  • وزیر آموزش‌وپرورش روز گذشته و در مراسم نمادین زنگ هوای پاک، خطاب به دانش‌آموزانی که در هوای سرد حیاط مدرسه برای شرکت در این مراسم ایستاده بودند، گفت: مواظب باشید خودتان و والدینتان دچار سرماخوردگی نشوید، چراکه اینجا هر اتفاقی که برای شما بیفتد، گردن ما می‌اندازند و یقه ما را می‌گیرند. این‌گونه سخنان طعنه‌آمیز و به اصطلاح طنزآلود اولین‌بار نیست که از سوی «حمیدرضا حاجی‌بابایی» مطرح می‌شود، پیش از این نیز وزیر آموزش‌وپرورش در جمع خبرنگاران در واکنش به خواسته نمایندگان مجلس شورای اسلامی مبنی بر استعفای وی به دلیل حادثه آتش‌سوزی مدرسه شین‌آباد گفته بود: «خبرنگاران چی، خبرنگاران را برکنار کنیم یا نه؟ اگر به موقع خبر می‌دادید که مواظب مدرسه شین‌آباد باشید، این اتفاق روی نمی‌داد.»همچنین وی زمانی که برای توضیح همین حادثه در «خانه ملت» حضور یافت، پشت تریبون مجلس با همین لحن گفته بود: از الان تا روز قیامت بابت هر اتفاقی که در این وزارتخانه می‌افتد معذرت‌خواهی می‌کنم. اگر این چند نمونه از اتفاقات ناگوار آموزش‌وپرورش و واکنش‌های مبرا‌جویانه و حتی بی‌تفاوت حاجی‌بابایی را در کنار بقیه حوادثی که در گوشه و کنار آموزش‌وپرورش همچون آتش‌سوزی خوابگاه دانش‌آموزی در چابهار در آبان 90 و کشته شدن سه دانش‌آموز در سانحه تصادف اتوبوس اردوی راهیان نور در آبان‌ماه امسال و کشته شدن 21 دانش‌آموز، بدون در نظر گرفتن نام و هویت گوینده در نظر بگیریم، موضع‌گیری‌های طلبکارانه‌ای را از سوی شخصی خواهیم دید که خود را مبرا از هرگونه خطا و اشتباه می‌داند یا بنا دارد با فرار رو به جلو، دهان دیگران را روی اشتباهات خود ببندد. از سویی دیگر سخنان تحریک‌آمیز حاجی‌بابایی این پرسش را در اذهان مطرح می‌کند، که چرا وی اصرار دارد به هر بهانه‌ای خود را از اصل ماجرا مبرا سازد؟ مگر جز این است که وی از تور استیضاح نمایندگان مجلس جست و به دریای آموزش‌وپرورش بازگشت؟ افکار عمومی به‌ویژه دانش‌آموزان سوخته در شین‌آباد و خانواده‌های داغدیده آنها چه برداشتی باید از موضع‌گیری‌های مکرر وزیر آموزش‌وپرورش داشته باشند؟ آیا جز این است که دو دانش‌آموز در مدرسه‌ای قدیمی که محصور به پنجره‌های آهنین بوده کشته شدند و بقیه آنها نیز روی تخت بیمارستان درس «بسوز و بساز» می‌‌خوانند؟ به زعم نویسنده اگر شخص حاجی بابایی در همان روز اول که این حادثه رخ داد به جای پاسخ تمسخر‌آمیز به خبرنگاران، شخصا تقصیر را به گردن می‌گرفت یا در مجلس به جای مقصر جلوه دادن معلم مدرسه، خود کمبودها و کاستی‌های موجود در مدارس را دلیرانه به عهده می‌گرفت، اینچنین افکار عمومی به التهاب و مقابله‌ستیزی نمی‌افتاد. در یک کلام، مردم همچنان ناراحت از اتفاقات ناگوار در آموزش‌وپرورش هستند و زخم افتاده بر پوست افکار عمومی بیش از پاشیدن نمک، نیاز به التیام از سوی مقصران ماجرا را دارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.