جنگل آسفالت
قربانی «ذهنخوانی»
حامد محمدی کنگرانی: روانپزشک
در طول این چند وقتی که «شرق» چاپ نمیشد، اتفاقهای زیادی روی دادند که اکثرا قابل پیشبینی بودند. روز جهانی «ایدز» با برنامههای کلیشهای همیشگی. داستان دلار و افزایش قیمت اجناس وارداتی از جمله دارو و صحبتهای خانم وزیر بهداشت در مورد ارز مورد نیاز برای دارو که با توجه به اختلافهای قبلی قابل پیشبینی بود و نتیجه آن هم برکناری خانم وزیر و رییس دانشگاه علومپزشکی تهران بود که کاملا بههم مرتبط بودند و از مدتها قبل انتظار آن میرفت. حتی فجایع تکاندهنده زلزله «ورزقان» و آتشسوزی در روستای «شینآباد» هم بهدلیل حوادث مشابه قبلی، متاسفانه قابل پیشبینی و قابل پیشگیری بودند که دومی انجام نشد و دل خیلیها را بهدرد آورد و وزیر آموزش و پرورش مجبور به عذرخواهی شد که نحوه انجام آن چیزی از داغ حادثه کم نکرد و حتی بر آن افزود. داستان آلودگی هوای تهران و شهرهای بزرگ هم که دیگر تکراری است.
در مدت زمانی که «شرق» چاپ نمیشد، نحوه ارتباط بین انسانها در محیط کار و زندگی مانند قبل بود. اما یکی از مهمترین موانع ارتباطی «ذهنخوانی» است که افراد مانند یک روانپزشک یا روانشناس مبتدی میکوشند تا معنی نهفته و منظور اصلی گوینده حرف یا مجری عمل را بفهمند و کاری به خود حرف یا عمل ندارند. «من که میدونم منظورت از این حرف یا از این کار چی بود.»، « تو این کار رو کردی یا این حرف رو زدی ولی منظورت چیز دیگری بود.» و این همان چیزی است که مردم به آن سوءتفاهم هم میگویند و متاسفانه آسیبدیدگان زیادی دارد.
درمان و راهحل آن ساده است ولی نیاز به همکاری دو طرف درگیر دارد. شنونده یا مفعول عمل وقتی از حرفی یا کاری ناراحت شد یا احساس کرد منظور نادرستی را برداشت کرده است، از گوینده یا مجری عمل بخواهد که دوباره توضیح دهد چون «من چنین برداشتی کردهام، منظور واقعی تو چیه؟» وظیفه گوینده یا مجری عمل هم این است که نیت خود را شفافتر و واضحتر بیان کند تا مانع سوءتفاهم شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.