|

خسارت برنده

الیوت فلاور . ترجمه: هادی عظیمی

- «50 تا شرط می‌بندم!»

- «بیشترش کن بیارزه.»

- «200 تا!»

- «خوبه. پولارو بده جک نگه داره.»

- «باشه».

دو مرد شرط‌بند 400 دلار را در دست‌های جک استرانگ گذاشتند و جک با دقت پول را کنار اسکناس پنج دلاری‌ خودش گذاشت. هرچند جک از شرط‌بندی خوشش می‌آمد، اما پولش را نداشت، ولی آن دو نفر او را می‌شناختند و در نتیجه به او اطمینان کردند. جک ممکن است فقیر باشد، اما درستکار است. درست هم اطمینان کرده بودند - دست‌کم در مورد درستکاری‌اش - هرچند ممکن است قضاوت و نظرش مورد تردید باشد.

مثلا، برای او که آنقدر پول همراه داشت، احمقانه بود که در مسیر خانه کوچکش که در گرو گذاشته بودند، سری به کافه پیت بزند و آنجا با یک غریبه خوش‌برخورد گرم بگیرد. بعدا متوجه شد. او ناهشیار نبود - مسلما ناهشیار نبود، چون همه چیز را واضح به‌یاد داشت، اما به‌هرحال کمی با آن غریبه خوشگذران رفاقت کرده بود و وقتی دنبال اسکناس پنج دلاری‌اش می‌گشت تا میهمان‌نوازی مرد غریبه را جبران کند، او چهارصد دلار لوله شده را دیده بود. همه اینها صبح روز بعد که جز پول خردهای اسکناس پنج دلاری‌اش چیز دیگری در جیب‌هایش پیدا نکرده بود، کاملا برایش مسجل شد.

طبیعتا به‌سرعت به کافه رفت تا از غریبه بامحبت چیزی دستگیرش شود، که نشد. بعد سراغ دوستان شرط‌بندش رفت و همه چیز را گفت. آنها با نگاهی سرد و حاکی از ظن پیش خودشان فکر کردند عجیب است که دزد پول آنها را از کسی که اینقدر عاقل است بدزدد. جک قول داد که پولشان را برمی‌گرداند، اما آنها قانع نشدند، چرا که خوب می‌دانستند چهارسال طول می‌کشد تا او بتواند 400 دلارشان را پس بدهد.

جک پیش پلیس رفت و پلیس قول داد هر کاری می‌تواند انجام دهد تا آن غریبه خوش‌مشرب را شناسایی و دستگیر کند، اما هنوز رفتار آن دو شرط‌بند طوری بود که او را مضطرب می‌کرد.

آن روز عصر خانه ماند، نه دل و دماغ آن را داشت که جای بهتری برود خوش بگذراند و نه پولش را، که حدود ساعت هشت پاداش خود را گرفت. پلیس زنگ زد که غریبه خوش‌برخورد را گرفته است.

با خوشحالی گفت: «نگهش دارید. الان میام.» با عجله سراغ کلاهش رفت اما زنش، که مدتی بود به‌طرز عجیبی ساکت و متفکر بود، جلویش را گرفت: «جک، قبل از اینکه بری بیرون می‌خوام باهات یک کلمه حرف بزنم. چرا گولم زدی؟» جک با تعجب گفت: «گولت زدم!؟» زنش با شدت گفت: «بعله، گولم زدی، الان مدتیه که به این دورویی تو شک کردم و الان دیگه بهم ثابت شده. دیروز که ازت 10 دلار خواستم گفتی نداری، اما دیشب 400 دلار تو جیبت پیدا کردم.»

جک فریاد کشید: «وای! خدای من! واسه این پول یه نفر تو زندونه و دو نفر دیگه کم مونده دمار از روزگارم در بیارن. ماری، پول کجاست؟ بجنب!»

زن با خونسردی گفت: «بابت گرو خونه دادمش رفت.»

الیوت فلاور (1920-1863)، رمان‌نویس و منتقد ادبی .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.