ادامه از صفحه ۷
مثل شطرنجبازها حرکت بعدی را حدس میزنیم
علی سرابی در چند کار آخر شما بازی کرده است. به نظر میرسد که بعد از نوشتن در تاریکی به یکجور تکرار افتاده است. شاید هم باید بگویم در صحنه شکل دیگری به نظر میرسد. شاید هم، چون در کارهایی چون نوشتن در تاریکی و خشکسالی و دروغ سال 88 خیلی خوب بازی کرد توقع ما از بازیاش بیشتر باشد؟
نظر تماشاگران درباره بازی علی در برهان، صفر و صد است. بیشتر صد و برخی هم صفر. من نظرهای خیلی مثبتی درباره بازی او در برهان خواندهام و برخی هم با بازیاش مثل شما ارتباط برقرار نکردهاند. ما دفتری داریم که مردم در آن نظرشان را بعد از تماشای نمایش یادداشت میکنند. بعضیها که پیش از این بازیهای علی را ندیدهاند خیلی از بازی او تعریف نوشتهاند. تماشاگری داشتیم که از بچههای پشت صحنه اسم علی را پرسیده و در دفترش نوشته که کارهای بعدیاش را ببیند. این آدم اولین باری است که علی سرابی را دیده پس علی توانسته مجابکننده بازی کند و در کارش موفق است. به هرحال شما به عنوان تماشاگری که چندین کار از او دیدید اگر این تلقی را دارید به گمانم علی سرابی باید این اظهارنظر شما را بخواند و فکر کند چه اتفاقی در کارش افتاده است.
اما این را به صراحت میگویم که واقعا برای نقش خودش زحمت میکشد. سعی دارد خودش را بینظیر کند. البته این نقش قابل مقایسه با نقشش در نوشتن در تاریکی نیست. شاید شما از بازی تیپیکال خوشتان نمیآید ولی علی برای بازی در نقشی دو برابر سن خود ناگزیر است مقداری تیپیکال بازی کند. گفتم مقداری تیپیکال، چون میبینم که علی تلاش میکند با رعایت جزییات در بازیگری تیپ را به شخصیت تبدیل کند. بنابراین به گمانم همانطور که گفتید شما توقعتان از بازی علی سرابی بالا رفته است. البته این دامنگیر همه کسانی است که در عرصه خودشان خیلی خوب ظاهر میشوند.
ولی بقیه بازیگران خوب هستند؛ اما بازیگری که بازیاش توی چشم میآمد به نظر من آیدا کیخایی بود. نه چون در همه صحنهها هست. چون واقعا کاملا آدم را با بازیاش تحت تاثیر قرار میدهد. این یک بخشیاش شاید به این دلیل باشد که شما با آیدا زندگی میکنید، این نقشها را دارید برای او مینویسید. اما این یک دلیل است باید دلایل دیگری هم داشته باشد که اینقدر پیشرفت کرده است.
خوشحالم که از شما هم میشنوم. من هم که شاید به بازی او عادت کردهام چون با او زندگی میکنم تغییر و پیشرفت آیدا را میفهمم. آیدا در برهان خیلی خوب بازی میکند. دلیلش این است که به کارش، به حرفهاش اعتقاد دارد و عشق میورزد. من میبینم که چقدر وقت برای نقشش میگذارد. در خشکسالی و دروغ کسانی که بازی او را هم در اجرای سال 88 هم اجرای سال 90 دیده بودند، میگفتند در سال 90 خیلی بهتر از سال 88 بوده است. اما بازی تاثیرگذار آیدا در برهان دلیل دیگری هم دارد. آیدا مضمون مهم این نمایش «غم از دست دادن» را عمیقا درک کرده است.
اتفاقا من هم میخواستم اشاره کنم که به نظر میرسد از دست دادن پدرش در سالجاری شبیه اتفاقی است که برای نقش کتایون در برهان میافتد و برای همین با او احساس نزدیکی میکند؟
دقیقا. آیدا کاملا وضعیت روحی کتایون را میفهمد. میداند کتایون چه حسی دارد، میداند چطور بازیاش کند. دلیلهای انتخاب نمایشنامه برهان را برای اجرا گفتم، آخرین دلیل را هم اضافه کنم: برهان را کار کردم چون خودم و آیدا نیاز داشتیم کارش کنیم. با درگذشت پدر آیدا گمان میکردم این نمایش میتواند تسلیدهنده او باشد و رهایش کند. کاملا موافقم که آیدا خوب از پس نقشش برآمده است. و همانطور که گفتید مهدی پاکدل هم نقشش را درست بازی میکند. میدانید که قرار بود پیمان معادی این نقش را بازی کند. وقتی مهدی وارد کار شد من نمایشنامه را مطابق ویژگیهای او بازنویسی کردم. و اما تنها کسی که من پیش از این تجربه کار با او را نداشتم، بهنوش طباطبایی است که از بودنش در این کار خیلی راضیام. تماشاگران هم بازیاش را در برهان تحسین میکنند. هوهوبا نام اولین صحنهای است که بهنوش در برهان بازی میکند. من این صحنه را برای بازی باران کوثری نوشته بودم، ولی وقتی بهنوش وارد شد جور دیگری این صحنه را بازی کرد و مرا واداشت متناسب با او همان صحنه را تغییر دهم و صحنههای دیگر را با تصور بازی او بازنویسی کردم. یادم است روزهای اول تمرین وقتی بازیگران صحنه دوم نمایشنامه اصلی دیوید اوبورن را خواندند، صحنهای جدی و عصبی بود. من با چاشنی طنز این فضای عصبی را اندکی شکستم. هنوز آن زمان باران کوثری بازی میکرد. بعد بهنوش آمد و دیالوگها را به شیوه خودش گفت. باران یک جور دیالوگها را بازی میکرد که خوب بود؛ بهنوش یک جور دیگر خوب. این جذابیت تئاتر است.
اشاره کردید به باران کوثری و پیمان معادی. این کار وقتی شروع شد با اسم این دو نفر بود؛ اما یک باره هر دوی اینها از کار رفتند و قرار شد مهدی پاکدل و بهنوش طباطبایی بازی کنند. اما چطور شد که پیمان معادی از این کار رفت؟
پیمان برای بازی در یک فیلم به خارج از کشور رفت. گفت که سعی میکند زود برگردد اما نشد. پروژهای که در آن بازی میکرد طول کشید و ما هم با فرهنگسرا قرارداد داشتیم و نمیتوانستیم بیشتر منتظر بمانیم.
چرا این کار در نیاوران اجرا شد؟ به نظر سالن خوبی نمیآید و مناسب کار شما نیست از یک طرف و از طرف دیگر اینکه اینجا خیلی تماشاگر ندارد. البته اسم شما و بازیگرانتان خودبهخود تماشاگر هم میآورد. میدانم که تماشاگران بسیاری این کار را دیدهاند.
تئاترشهر یک مصوبه داشت که من وقتی در شورای هنری تئاترشهر بودم تصویب شد. من با این مصوبه مخالف بودم ولی به هرحال رای آورد. طبق این مصوبه قرار بر این بود اگر کسی سال 90 در تئاترشهر اجرا کرده در سال 91 به او فرصت اجرا داده نشود. گرچه چندان پایبندی به این مصوبه ندیدم ولی به سهم خودم صلاح دانستم برای اجرا در سال 91 درخواست اجرا به تئاترشهر ندهم.
دقیقا به نظر میآید که فقط شما به این مصوبه عمل کردید؟
من باید به این مصوبه احترام میگذاشتم چون این مصوبه غیرحرفهای در دوران حضور من در شورای هنری تصویب شد. از طرف دیگر تعداد اجراهای ایرانشهر هم کم بود. یک گروه نمیتواند با 30 اجرا و بدون کمک دولتی روی پای خود بایستد، امیدی هم نداشتم هیچ کمکی از شورای حمایت شامل حال ما بشود. نیاوران را برای اجرا انتخاب کردم با این امید که کمتر کسی درخواست اجرا در آن دارد و میتوان دستکم 50 روز در آن اجرا کرد. اقرار میکنم که نگران بودم کارمان کمتماشاگر باشد. خطر کردم و حاضرم بودم خطر کنم ولی برای رعایت آن مصوبه غیرحرفهای به تئاترشهر درخواست اجرا ندهم و به 30 اجرا در ایرانشهر بدون کمک دولتی هم که راضی نبودم. از بازیگرانم ممنونم که شجاعانه همراهیام کردند و خطر را به جان خریدند. با خودم گفتم تماشاگری که هوادار کارهای گروه ما باشد لابد تا اینجا هم خواهد آمد و اگر کارمان خوب باشد وصفش دهانبهدهان خواهد چرخید و مردم منطقه شمیرانات هم برای تماشای کارمان خواهند آمد. خوشبختانه همینطور شد و از شب اول تا امروز سالن ما پر بوده. سالن فرهنگسرا هم اگر دستی به سر و رویش بکشند، سالن خوبی خواهد شد. گویا مشکل امکانات نوری دارد که امیدوارم درست شود. لابد این فقر نور دلیلش تداوم نداشتن تئاتر در این سالن است. امیدوارم از این به بعد در این سالن مدام تئاتر اجرا شود تا مشکلاتش پیدا و حل شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.