|

گذشتش با سکوت مظلومانه

کیومرث پوراحمد / کارگردان

نوشتن درباره «کیانوش عیاری» کار سختی است. نه اینکه حرفی نباشد، نه. سخت است، چون باید از کارگردانی حرف زد که در نوع خودش در سینمای ایران یگانه است. همین یگانگی است که کار را سخت می‌کند. عیاری، گنجینه‌هایی را بر تاریخ سینمای ایران اضافه کرده که هر کدام شایسته بیشترین تشویق‌هاست. گنجینه‌هایی مثل «آن سوی آتش»، «بودن و نبود» و «خانه پدری». اما با تمام این‌ها، با مقام شأن بالایی که عیاری در سینمای ایران دارد، هیچ‌وقت نه‌تنها از او قدردانی نشده که حتی نسبت به کاری که انجام داده و فیلمی که ساخته، بی‌مهری دیده، برای همین است که می‌گویم نوشتن از عیاری سخت است، نوشتن از مردی که همیشه و همواره، با سکوت مظلومانه خودش بی‌مهری‌ها را از سر گذرانده،‌ واقعا سخت است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.