|

اهمیت یک سفر

جعفر قنادباشی / تحلیلگر مسایل خاورمیانه

سفر دکتر «صالحی» وزیر امورخارجه کشورمان را به مصر، می‌توان از زوایای مختلفی مورد بررسی قرار داد و متناسب با آن، از ابعاد و جنبه‌های مختلف این سفر و حتی از زیان‌ها و فواید احتمالی آن سخن گفت. سفری که بنابه گفته محمدکامل عمرو، وزیر امورخارجه مصر «در چارچوب طرح محمد مرسی برای یافتن راه‌حلی در خصوص سوریه» صورت می‌گیرد و از این دیدگاه، از ابعادی منطقه‌ای برخوردار است. پیداست که از این زاویه، سفر آقای صالحی، نه تنها مبین نقش تاثیرگذار جمهوری اسلامی ایران در تحولات جاری منطقه، بلکه اذعان مقامات قاهره به این واقعیت نیز هست که هرگونه تبادل نظر و تصمیم‌گیری درخصوص رویدادهای مهم منطقه‌ای (به ویژه مسایل سوریه) بدون حضور کشورمان نتیجه تعیین کننده‌ای در برنخواهد داشت؛ چنانکه در کلیه تلاش‌های بی‌ثمری که تاکنون در قالب برگزاری کنفرانس‌های متعدد دوستان سوریه و با حضور ده‌ها کشور منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای برگزارشده، این واقعیت به اثبات رسیده است. باتوجه به این امر، طرح مرسی را برای یافتن راه‌حلی برای سوریه، می‌توان متضمن اعتراف به نقش تاثیرگذار جمهوری اسلامی ایران و از آن مهم‌تر نشانه‌های وجود نوعی از حسن نیت و همچنین محاسبات واقع‌گرایانه در قاهره دانست و این همان امری است که می‌تواند در روابط دوجانبه ایران و مصر، به ویژه بنای تازه مناسبات جدید دو کشور عاملی بسیار موثر باشد. این درحالی است که اغلب خبرهایی که پیش از سفر آقای صالحی به قاهره انتشار یافته است نیز، به ابعاد دوجانبه آن اشاره دارد و این جنبه از سفر وی را برجسته‌تر و بااهمیت‌تر دانسته. به‌خصوص که در این سفر دو روزه به مصر، علاوه برگفت‌وگوهای روسای دستگاه دیپلماسی دو کشور راجع به اوضاع سوریه (به عنوان گفت‌وگوهای مقدماتی برای دیدار سران در جده) ملاقات با رییس‌جمهوری و دیدار با مقامات غیررسمی، از جمله شیخ الازهر، مرشد اخوان‌المسلمین و برخی از شخصیت‌ها و نخبگان مصری نیز گنجانده شده است. اما واقعیت بسیار مهم دراین‌باره، ویژگی‌های فضای سیاسی، تبلیغاتی و رسانه‌ای است که این سفر در آن انجام می‌شود و مسلما می‌تواند با تاثیرگذاری برای شرایط ذهنی موجود (جهت‌گیری‌های افکار عمومی) بر پیدایش یا از میان رفتن شرایط عینی و زمینه‌های گسترش روابط ایران و مصر تاثیر تعیین‌کننده داشته باشد، اینجاست که دست‌اندرکاران دیپلماسی کشورمان باید به یاد داشته باشند که ساختار سیاسی کنونی در قاهره در فضایی که آغشته از ایران‌هراسی و شیعه‌هراسی (دست‌ساخته ارتجاع و استعمار) رسانه‌ای است، دستان خود را به سوی تهران دراز کرده و دست اندرکاران دستگاه دیپلماسی مصر نیز باید به این واقعیت آگاه باشند که فضاسازی‌های رسانه‌های غربی، تصویر جریان اسلامی و فرهنگی عظیم مصر را در ورای برخی از موضع‌گیری‌های سوال‌برانگیز بعضی از مقامات مصری پنهان ساخته و اجازه نداده است تا افکار عمومی به ضرورت‌هایی که وجود دارد و فرصت طلایی که برای دو تمدن بزرگ اسلامی مصر و ایران در مقطع حاضر حاصل شده است بیندیشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.