|

به بهانه اجرای نمایش «هزار درنا» در تالار هنر:

تجلی صداقت بر صحنه نمایش

حمید پورآذری: کارگردان

نفس تئاتر، یک بازی کودکانه و صادقانه بر صحنه است. حالا وقتی 15-10 کودک بر صحنه هستند، همه اتفاقات قابل اعتماد و باور می‌شوند و می‌توان شاهد یک اتفاق شگفت بر صحنه بود. اتفاقی که بر صحنه نمایش «هزاردرنا» هم رخ می‌دهد و چند نوجوان دوازده و سیزده ساله با صداقتشان همه تماشاگران را مسحور می‌کنند. آنها همه قواعدی را که سواد تئاتر برای بزرگ‌ترها ساخته است، می‌شکنند و در یک بازی صادقانه، نوعی بازی راستگویی را رقم می‌زنند. این درست چیزی است که اکثر تماشاگران امروز تئاتر با آن بیگانه هستند. چون اکثر افراد سعی دارند تا بر صحنه، از ترفندهایی که بلدند استفاده کنند و اغلب عاری از صداقت هستند. این صداقت و صمیمیت در بازی‌های این بچه‌ها به قدری پررنگ است که هرچیز دیگری در صحنه، درمقابل این صداقت رنگ می‌بازد. حالا اگر ضعفی هم در بازی‌ها وجود داشته باشد، دربرابر این صداقت تبدیل به نقطه قوت می‌شود و همه یک اجرای زنده را می‌بینند که به معنای واقعی «تئاتر» است. اتفاقی که در پروژه «گروه تئاتر کودکان دنیا» رخ می‌دهد درواقع آموزش زندگی از طریق تئاتر است، پس تماشاگر، زندگی را روی صحنه می‌بیند و همین‌طور خلاقیت را. اینجا تئاتر دیگر صرفا یک هنر نیست. یک ابزار اجتماعی است که باعث می‌شود یک سری نوجوان به واسطه آن، خلاقیت خود را بروز دهند و باعث شکوفایی و تعجب و شگفتی تماشاگران بزرگسال شوند. نکته مهم قبل از تماشای این نمایش، این است که ما فراموش کنیم که اینها نوجوان‌هایی 13-12 ساله‌اند و این نخستین تجربه حضورشان بر صحنه است، چون همین بچه‌ها به ما یاد می‌دهند که چه طور باید بر صحنه زندگی کرد. اگر به مبحث «حضور» بر صحنه باور داشته باشیم، در چنین اجرایی حضور به حداکثر میزان خودش می‌رسد. همه چیز زنده و ملموس است. هیچ پنهان‌کاری رخ نمی‌دهد. این بچه‌ها هیچ چیز را قایم نمی‌کنند. به هیچ ترفندی کسی را گول نمی‌زنند. همه چیز بر مبنای راستی‌است و اصلا دلیلی برای پنهان کردن هیچ عیبی، وجود ندارد. حتی اگر کسی کلمه‌ای را فراموش کند، از اینکه تماشاگران متوجه تپق او بشوند، نمی‌ترسد و این تبدیل به ویژگی تئاتر این بچه‌ها می‌شود. ویژگی‌ای که به تماشاگر حس امنیت، آرامش و صمیمیت را القا می‌کند. آموزش و پرورش باید از این فاکتور صداقت و خلاقیت و از این الگوی درست برای آموزش نوجوانان استفاده کند. چون همان‌طور که قبل‌تر هم گفتم در این اجراها نوجوانان صداقت می‌آموزند و مهم‌تر از هرچیز مواجهه را تجربه می‌کنند. در نهایت اینکه این گروه، در یک کار تیمی هرچه که داشتند را خالصانه بر صحنه آوردند و همه به هم کمک کردند تا اجرا به بهترین نحو اتفاق بیفتد. کسی در پی پیشی‌گرفتن از دیگری نبود. کسی نقش اصلی را بازی نمی‌کرد. هر کس مکمل دیگری بود. تئاتر امروز ما می‌تواند از این بچه‌ها درس بگیرد. همه باید باور کنیم که این اتفاقی مهم در زندگی این نوجوان‌هاست و آینده‌شان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. و البته ناگفته نماند که حضور این بچه‌ها اتفاق مهمی برای آینده تئاتر ماست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.