|

چند نکته درباره نمایش «هملت» و موسیقی آن

کارگردان با آهنگساز هماهنگ است

علیرضا قربانی

چند شب پیش به تماشای نمایش «هملت» به کارگردانی رضا گوران و با بازی صابر ابر، آتیلا پسیانی، بهناز جعفری و... در تماشاخانه ایرانشهر رفتم. نمایشی متفاوت و مدرن که فضاسازی درخشانی داشت و موسیقی بسیار خوب آن را هم آرش گوران ساخته بود. آرش گوران در طی سال‌های فعالیتش نشان‌داده با اینکه بسیار جوان است، موسیقی را به خوبی می‌شناسد و در طول سالیان همه امتحاناتش را به خوبی پس داده است.

در نمایش «هملت»، اطمینان برادر بزرگ‌تر، یعنی گوران کارگردان به برادر کوچک‌تر، یعنی گوران آهنگساز کاملا مشهود است؛ چراکه در ضرباهنگ نمایش کاملا هویداست که موزیسین و کارگردان در یک جهت پیش‌رفته‌اند و آهنگساز دقیقا از خواست کارگردان مطلع بوده و مفاهیم موسیقی، متن و اجرا همه در یک راستا حرکت می‌کنند.

فهم درست آرش گوران از موسیقی سبب شده که در چند سال گذشته همواره آثار درخشانی بسازد و از همه همسالان خودش پیشی بگیرد. تا امروز هم سابقه درخشانی در ساخت موسیقی برای صحنه دارد. نکته مهمی که مدنظر کارگردان این نمایش بوده، یعنی تلفیق المان‌های ایرانی در شاهکار تراژیک شکسپیر، به خوبی در موسیقی و در همه فضاهای این نمایش اتفاق افتاده و در موسیقی نمایش، تلفیق سازهایی چون کمانچه و سه‌تار و تنبک با‌سازی غیرایرانی چون ویولن در همین راستا صورت گرفته است. این تلفیق، نه‌تنها به کلیت کار ضربه نزده، بلکه به آن کمک هم کرده است. اتفاقی که معمولا در موسیقی فیلم‌ها و سریال‌ها رخ می‌دهد این است که تلفیق سازها بعضا باعث می‌شود موسیقی از فیلم بیرون بزند و با کلیت فیلم هم‌راستا نباشد. این ضعف در موسیقی «هملت» دیده نمی‌شود. پیش‌تر نیز آرش گوران سابقه رهبری یک ارکستر هفتادوچند نفره را در ارکستر ملی و تلفیق آن با ویدیویی که به‌طور زنده پخش می‌شد داشته و در تمام این تجربه‌ها نشان‌داده که یک استعداد بی‌بدیل در بین جوان‌های موسیقی امروز ماست و چه خوب که در تئاتر هم می‌درخشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.