به ياد «مرتضی ثاقب فر»
دریغ و درد
علی میرزایی / مدیر مسوول مجله «نگاه نو»
مرتضی ثاقبفر، پژوهشگر، مولف و مترجم پرکار و کارآمد درگذشت. مرتضی از نسل دانشجویان دهه 1340 دانشگاه تهران بود. تحصیل او در دانشگاه بیش از میزان عادی به درازا کشید. حضور فعال او در جنبش دانشجویی سبب شد که بارها تحصیل او قطع شود و یکبار نیز پس از تحمل زندان به اجبار به سربازی فرستاده شد. او مدتی نیز در فرانسه درس خواند و پس از انقلاب به ایران بازگشت و برای همکاری با من به سازمان برنامه و بودجه آمد و سپس در ماهنامه علمی - فنی دانشمند به این همکاری ادامه داد. این همکاری در مجله نگاه نو نیز ادامه داشت و سال گذشته به خواهش من در مراسم جایزه «مهتاب میرزایی» سخنرانی کرد. مرتضی ثاقبفر که در سال 1321 زاده شده بود در اواسط دهه 1340 در حالی که 25-24 ساله بود، با شاهنامه پژوهی و تحلیلهای نو و منحصر به فردش از غمنامه رستم و سهراب، کیخسرو و انتشار آنها در فصلنامه جهان نو به شهرت رسید. بسیاری از استادانی که بعدها در این عرصه قلم زدند، کاری جز رونویسی از پژوهشهای او نکردند. پیشگام، او بود و کارش یگانه باقی ماند. مرتضی در سالهای اخیر تمام وقت خود را برای ترجمه گذاشت و یک تنه کارهایی کرد که دستگاههای دولتی و شبهدولتی با میلیاردها اعتبار مالی سالیانه و ساختمانهای سر به فلک کشیده و صدها کارشناس از انجام آن عاجزند. مجموعه 14جلدی تاریخ هخامنشیان، مجلداتی از تاریخ کمبریج، یونانیان و بربرها و اخلاق پروتستانی و روح سرمایهداری از جمله آثار اوست؛ آثاری که از یکصد عنوان گذشته است. روانش شاد باد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.