کمک حضور بانوان به حل مشکلات فرهنگی
فرامرز ظلی: پیشکسوت فوتبال
آنطور که در تمام اصول انسانیت، دین، و عرف و خلاصه کلام، آنچه را که نامش زندگیاست حک شده بانوان در کنار مردان کاملکننده این حیات هستند. بنابراین حذف بانوان از عرصهای که شاید در نگاه اول تماما مردانه بیاید کار چندان پسندیدهای نیست. در حال حاضر یکی از دلایل مشکلات فرهنگی در استادیومها به عقیده من عدم حضور خانمهاست. محیط ورزش محیطی بسیار سالم است و در صورت امکان حضور بانوان در ورزشگاهها با رعایت تمام شوونات این محیط پاکتر میشود و رنگ و بوی معنوی به خود میگیرد. این وظیفه رسانههاست که باید مقدمات این حضور را با کار فرهنگی فراهم کنند. در حال حاضر در ورزشگاهها مشکلات فرهنگی وجود دارد و در درجه اول ما باید مشکلات فرهنگی ورزشگاههایمان را حل کنیم. اگر خانمها در ورزشگاه حضور پیدا کنند بخشی از مشکلات فرهنگی ما حل میشود. جوانها وقتی که ببینند اقوام مونث آنها در ورزشگاه حضور دارند علاوه بر رعایت بسیاری مسایل و بر زبان نیاوردن بسیاری از الفاظ، خود را موظف میبینند که به مسایلی که تا پیش از این رعایت نمیکردند احترام بگذارند و بدینترتیب محیط ورزشگاه جنبه معنوی پیدا میکند. در زمان بازیگری ما، خانمها در ورزشگاهها حضور داشتند و شاید دلیل اینکه در آن زمان محیط ورزشگاه اینقدر آلوده نشده بود و شعارهای ناهنجار و رکیک کمتر به گوش میرسید حضور خانوادههای تماشاگران و بازیکنان در این محیط بود. با این همه به دلیل قوانین خاص کشور اسلامی ایران لازم است که با رعایت شرع و عرف کاری کنیم که خانمها به تدریج وارد استادیومهای فوتبال شوند. مردم ما دارای عقاید و اصول خاصی هستند که حتی با کشورهای حوزه خلیجفارس هم قابل مقایسه نیست. پس با احترام به این اصول و البته با نظر مراجع تقلید میبایست این مساله را عملی کنیم. به عقیده من محیط ورزش محیط خودنمایی نیست بلکه عرصه اخلاق و معنویت است و اگر از این جنبه به حضور خانمها در استادیومهای فوتبال نگاه کنیم شاید راهکاری باشد تا بتوانیم محیط ورزش را ارتقا دهیم. مسلما با توجه به عدم حضور 30 و چند ساله بانوان در این محیط در آغاز قبول این مساله مقداری سخت و ثقیل است. بزرگان عرصه ورزش، صاحبمنصبان و حاکمان شرع با توجه به کلیه جوانب میبایست این موضوع را از منظر شرایط خاص جامعه و منطقی که بر باورها و عقایدمان جاری است جا بیندازند. حضور خانمها در این مکانها یکسری مسایل فقهی و شرعی دارد و ما مقید به مسایل شرعی هستیم. از سوی دیگر استادیومها باید پاک باشند و جوانان باید به این محیط مقدس احترام بگذارند. در این محیط باید اصول اخلاقی و معنویات در درجه اول اهمیت باشد. در حال حاضر شرایط برای حضور بانوان در ورزشگاهها فراهم نیست. ما باید برای خانوادههایمان جایگاهها، راههای ورود و خروج مجزا و امکانات سختافزاری مناسب را ایجاد میکردیم. بحث دیگرش هم قضیه فرهنگسازی است که باید جو ورزشگاهها را آماده کنیم. الان اگر هدفمان 2019 باشد یعنی شش سال کامل زمان داریم تا این شرایط را ایجاد کنیم. پس نمیتوانیم دست روی دست بگذاریم. باید تلاش کنیم تا بستر را فراهم کنیم. زمان هم زمان کمی نیست. از آنجایی که در حال حاضر ما در جایگاه حساسی هستیم باید با رعایت مقررات خاص خودمان و آنچه که در شأن بانوان این مرز و بوم است چارهای بیندیشیم. مگر الان در استادیومهای والیبال و فوتسال و بسکتبال، بانوان حضور ندارند؟ مگر بانوان ما با پوشش در مسابقات جهانی شرکت نمیکنند. ما میتوانیم این بستر را در ورزشگاههای فوتبال هم فراهم کنیم. مردم ما اصل ورزش را دوست دارند و زنان هم از این قاعده مستثنا نیستند. شاید اینکه به آنها اجازه حضور در میدانهای دیگر داده نمیشود، باعث شده تا زمانی که فرصت پیدا میکنند به نوعی ابراز وجود کنند، اما به هر حال نمیتوان منکر شد که زنان هم به ورزش و به خصوص فوتبال علاقه دارند. فوتبال به عقیده من یک ورزش خانوادگی است. چه لذتی بالاتر از اینکه سرود مقدس کشورمان در ورزشگاهها با صدای خانوادهها در استادیوم صدهزار نفری طنینانداز شود؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.