نتایج جستجو :
-
حق با ماکیاولی نبود
ماکیاولی در نهایت «ترس» را برگزید و آن را به شهریار توصیه کرد؛ شهریاری که مردم از آن بترسند،حتی اگر از او نفرت داشته…
-
آنها را زیاد کنید
سفرهای ماجراجویانه بسیاری رفتهام و ماجراهای زیادی دیدهام. با آدمهای بسیاری آشنا شدهام، احساسات، آرزوها، امیال،…
-
ورقه و گلشاه در هیاهوی تهران
مانده بودم چه بنویسم. خسته شدم آنقدر خبرهای بد را دوره کردم و نالیدم. نهتنها چیزی در این زمانه بهتر نشد، بلکه هر روز…
-
جامعه آرمانی یعنی جامعه توافقی
دمدمای صبح صدای حزنانگیزی توی کوچههای باریک میپیچید. مردی ترانهای میخواند که واژههایش نامفهوم بود. فقط از طنین…
-
نالههای بهخوشی
بوق ممتد از لابهلای ماشینها عبور میکند و خودش را به گوشم میرساند. بعد خودش را سُر میدهد توی گوش میانی و لای…
-
چگونه یاد گرفتم دست از سینما کشیده و به حاشیه عشق بورزم!*
نیمهشب ۲۲ مهرماه خبری در بین اهالی رسانه پخش شد که در ابتدا شایعه به نظر میرسید، اما تنها در کمتر از یک ساعت خبر…
-
اندیشههای بلند در قامت تئاتر
زمانی که آتیلا پسیانی نمایش «گنگ خوابدیده» خود را برای اجرا به کشورهای دیگر میبرد، یک جمله از نقد مثبتی را که بر این…
-
خیال قهرمانی، دود شدن و به آسمان رفتن
از یک نظر میتوان ورزش را به دو قلمرو متفاوت تقسیم کرد: ورزش قهرمانی و ورزش آماتوری. آماتوری به این معنا که ورزش برای…
-
پوینده و سرچشمههای امید
میراث بهجامانده از محمدجعفر پوینده یا به تعبیر بهتر پروژه فکری او گرچه ناتمام باقی ماند، اما به واسطه ترجمهها و…
-
فارسی شکر است
نزدیک بیست سال است که بازنشسته شدهام. یعنی به نسل گذشتههای دور تعلق دارم. به هنگام نوجوانی و جوانی آمال و آرزوهای…