پزشکیان: قابل قبول نیست صدای مردم را از خیابان بشنویم

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

یک روشنفکر آمریکا در دوران جنگ ویتنام نوشته بود که ایالات متحده چون برای دستیابی به منابع، معادن و ذخایر کشورهای دیگر نیاز و منفعت دارد، نمی‌تواند به‌سادگی از آن‌ها چشم‌پوشی کند. 

طبیعی است کشورهایی که جوانان آگاه و انسان‌های روشنفکر دارند، حاضر نیستند منابع‌شان به‌راحتی و مفت از دست برود. یک طرف می‌خواهد بگیرد و طرف دیگر نمی‌خواهد بدهد؛ نتیجه چنین تقابلی، جنگی بی‌پایان خواهد بود.

واقعاً آیا دل آمریکا برای دموکراسی در ایران سوخته که چنین اقداماتی می‌کند؟ برای ونزوئلا دل می‌سوزاند که آن رفتارها را انجام می‌دهد؟ در عمل و بی‌واهمه می‌گوید نفت این کشور را می‌خواهم، معدن آنجا را می‌خواهم؛ با کشورهایی مثل هلند، کانادا و دیگران شریک می‌شود و می‌گوید اینجا سهم من است، آنجا نصفش مال من است.

ما جنگ را نمی‌خواهیم. من از روزی که آمده‌ام باورم این بوده که باید جنگ را کنار گذاشت. اما اگر قرار باشد به ما زور بگویند، ما را تحقیر کنند و بخواهند به هر قیمتی سر خم کنیم، آیا باید بپذیریم؟ اگر فرهنگ ایران این است که در برابر زور و قلدری سر خم کند، پس آن همه دلاوری و غیرتی که از لرستان و از مردم بزرگ این سرزمین می‌گوییم چه می‌شود؟ برازنده این ملت نیست که در برابر زور و نامردی تسلیم شود.

 در عین حال، برای اصلاح امور باید به‌دنبال درمان بود. حق با خانم دکتر است، حق با آن برادر عزیز است؛ اما صرف گفتنِ «اوضاع چنین است» کافی نیست. باید بگوییم «چگونه می‌شود آن را اصلاح کرد». 

به همین دلیل بحث‌های محله‌محور، مسجد‌محور، مدرسه‌محور و مرکز بهداشت‌محور را مطرح کردیم؛ یعنی هرجا انجمن و تشکلی وجود دارد، باید مشارکت کند، برنامه بدهد، درگیر حل مسئله شود و همکاری کند.

قابل قبول نیست که صدای مردم را تازه از خیابان بشنویم. من مسئولم برای حل مشکلات مردم، نه اینکه بگذارم فشار و ستم ببینند، مشکلات انباشته شود و در نهایت به خیابان بیایند و فریاد بزنند تا تازه متوجه شویم مسئله‌ای وجود داشته است.

اصلاح امور هماهنگی و کمک می‌خواهد. هرکس توان و تخصصی دارد، بسم‌الله؛ ما آماده‌ایم، البته با همه محدودیت‌ها و مشکلاتی که هست و باید آن‌ها را هم حل کنیم. اگر نتوانیم مسائل را حل کنیم، ناچار به اختلاف و درگیری با یکدیگر می‌رسیم.

آخرین اخبار سیاست را از طریق این لینک پیگیری کنید.