نگرانی کاخ سفید از نفوذ امنیتی در یکی از امنترین اتاقهای جهان
گزیدههایی که نیویورک تایمز چند روز قبل از انتشار کتاب در ۲۳ ژوئن منتشر کرد، نگرانیهایی را در داخل دولت ایجاد کرده است، زیرا شامل متنهای کلمه به کلمه مکالماتی است که در جلسات بسیار محرمانه در مورد جنگ با ایران و رسوایی مربوط به جفری اپستین، مجرم جنسی انجام شده است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
وبگاه آمریکایی آکسیوس گزارش داد که مقامات ارشد کاخ سفید معتقدند مگی هابرمن و جاناتان سوان، روزنامهنگاران نیویورک تایمز، ممکن است به فایلهای صوتی جلسات برگزار شده در اتاق عملیات کاخ سفید به عنوان بخشی از مطالبی که در کتاب آیندهشان با عنوان «تغییر نظام: درون ریاست جمهوری امپریالیستی ترامپ» استفاده میکنند، دست یافته باشند.
بر اساس این گزارش، گزیدههایی که نیویورک تایمز چند روز قبل از انتشار کتاب در ۲۳ ژوئن منتشر کرد، نگرانیهایی را در داخل دولت ایجاد کرده است، زیرا شامل متنهای کلمه به کلمه مکالماتی است که در جلسات بسیار محرمانه در مورد جنگ با ایران و رسوایی مربوط به جفری اپستین، مجرم جنسی انجام شده است.
آکسیوس به نقل از یک منبع در دولت آمریکا گزارش داد که نگرانیهایی وجود دارد مبنی بر اینکه برخی از حساسترین مذاکرات ممکن است ضبط شده باشند.
این منبع افزود که مقامات دقیقاً نمیدانند کدام جلسات ممکن است به خطر افتاده باشد.این وبگاه در خصوص این نگرانیها اظهار نظر کرد و افزود که این موضوع به ویژه حساس است زیرا استفاده از دستگاههای ضبط مستقل در اتاق عملیات اکیداً ممنوع است، چراکه این اتاق یکی از امنترین مکانهای جهان است.
این گزارش حاکی از آن است که مقامات کاخ سفید صحت مکالمات بازگو شده در کتاب، از جمله بیانیهای منسوب به مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا را انکار نکردهاند که در آن امکانپذیری سناریوهای تغییر نظام در ایران که توسط بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، پیشنهاد شده بود، زیر سوال رفته است.
آکسیوس افزود که رئیس جمهور از آنچه این گزارش به عنوان شرحی دقیق و جزئی از آنچه در آن جلسات پشت درهای بسته رخ داده است، یاد کرده، خشمگین است.
در گزارش آکسیوس اشاره شده است که وجود فایلهای صوتی جلسات مورد بحث قطعی نیست و این نشان میدهد که روزنامهنگاران ممکن است به شهادتها و مصاحبهها با افرادی که در جلسات حضور داشتند، تکیه کرده باشند - روشی که توسط روزنامهنگار آمریکایی باب وودوارد در کتابهای سیاسی خود رواج یافت و شامل گفتوگوهای بازسازیشده بر اساس روایتهای شرکتکنندگان بود.دو نویسنده کتاب در شرف انتشار، همچنین اظهار داشتند که کار آنها بر اساس تحقیقات گسترده شامل بیش از هزار مصاحبه مطبوعاتی بوده است.
