آیا آموزش مجازی ناکارآمد است؟

چند سال از زمانی که آموزش مجازی به صورت گسترده وارد مدارس کشور شد می‌گذرد، اما بحث درباره کارآمدی یا ناکارآمدی آن همچنان ادامه دارد. تجربه‌ای که برای بسیاری از مدارس با عجله و در شرایط اضطراری آغاز شد، برای برخی مدیران و معلمان با چالش‌هایی مانند کاهش تعامل در کلاس، دشواری مدیریت دانش‌آموزان و افت کیفیت یادگیری همراه بود. 

با گذر از این تجربه‌ها، نگاه‌های متفاوتی نسبت به آموزش آنلاین شکل گرفت؛ از کسانی که آن را فرصتی برای تحول آموزشی می‌دانند تا گروهی که آن را ناکارآمد تلقی می‌کنند. در چنین فضایی، این پرسش اساسی مطرح می‌شود که آیا آموزش مجازی واقعا ناکارآمد است یا مسئله در شیوه اجرا و ابزارهای مورد استفاده است؟

ریشه مشکل آموزش مجازی چیست؟

بخشی از بدبینی شکل‌گرفته نسبت به آموزش مجازی را باید در نحوه اجرای آن جست‌وجو کرد. تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد در بسیاری از مدارس، برگزاری کلاس آنلاین بیش از آنکه بر بسترهای تخصصی آموزشی انجام شود، بر پایه ابزارهایی پیش رفت که اساسا برای آموزش طراحی نشده بودند. 

در عمل، پیام‌رسان‌ها و تماس‌های تصویری ساده به ابزار اصلی برگزاری کلاس مجازی تبدیل شدند؛ این ابزارها اگرچه ارتباط میان معلم و دانش‌آموز را برقرار می‌کنند، اما اغلب فاقد ساختار مشخص برای اداره کلاس هستند؛ ساختاری که در آن بتوان حضور دانش‌آموزان را مدیریت کرد، تعامل آموزشی ایجاد کرد یا روند مشارکت آنان را سنجید. 

همه ارتباط‌های آنلاین، آموزش آنلاین نیستند

یکی از نکاتی که در بحث آموزش مجازی کمتر مورد توجه قرار گرفته، تفاوت میان «ارتباط آنلاین» و «کلاس آنلاین» است. هر ارتباطی که در بستر اینترنت شکل می‌گیرد، الزاما یک محیط آموزشی محسوب نمی‌شود. تماس تصویری یا گفت‌وگو در یک پیام‌رسان می‌تواند امکان صحبت کردن را فراهم کند، اما آموزش نیازمند ساختار، ابزارهای تدریس و امکان مدیریت کلاس است.

به همین دلیل در بسیاری از نظام‌های آموزشی جهان، برگزاری کلاس‌های آنلاین بر بستر پلتفرم‌هایی انجام می‌شود که به طور مشخص برای آموزش طراحی شده‌اند؛ بسترهایی که به معلم اجازه می‌دهند کلاس را مدیریت کند، تعامل ایجاد کند و فرآیند یادگیری دانش‌آموزان را پیگیری کند. 

یک کلاس آنلاین استاندارد چه ویژگی‌هایی دارد؟

اگر قرار باشد برگزاری کلاس آنلاین تجربه‌ای نزدیک به کلاس حضوری ایجاد کند، صرف برقراری یک تماس تصویری کافی نیست. در بسیاری از نظام‌های آموزشی جهان، آموزش آنلاین زمانی معنا پیدا می‌کند که بستر مورد استفاده بتواند عناصر اصلی یک کلاس درس را بازسازی کند. 

به همین دلیل، پلتفرم‌های تخصصی آموزش آنلاین مجموعه‌ای از ابزارها را در اختیار معلم و مدیران آموزشی قرار می‌دهند تا کلاس، ساختار و پویایی خود را حفظ کند. در یک کلاس آنلاین استاندارد، معمولا چند قابلیت کلیدی وجود دارد که در زیر به آنها اشاره می‌کنیم.

ابزارهای مدیریت کلاس

امکان حضور و غیاب دانش‌آموزان، گروه‌بندی برای فعالیت‌های کلاسی و بررسی وضعیت تمرکز یا مشارکت دانش‌آموزان از مهم‌ترین ابزارهایی است که به معلم کمک می‌کند جریان کلاس را مدیریت کند.

ابزارهای تعاملی

قابلیت‌هایی مانند نظرسنجی‌های سریع، پرسش و پاسخ در لحظه و ابزارهای مشارکتی می‌توانند فضای کلاس را از حالت یک‌طرفه خارج کرده و دانش‌آموزان را در فرآیند یادگیری درگیر کنند.

ابزارهای تدریس

یک بستر استاندارد برای برگزاری کلاس مجازی باید ابزارهای آموزشی پایه را نیز فراهم کند؛ از جمله تخته تعاملی، اشتراک‌گذاری فایل‌ها و صفحه نمایش برای توضیح مطالب درسی.

گزارش‌گیری آموزشی

در برخی پلتفرم‌های تخصصی، ابزارهایی برای گزارش حضور، تحلیل مشارکت دانش‌آموزان و… در نظر گرفته شده است که می‌تواند به معلمان و مدیران در ارزیابی روند یادگیری کمک کند.

ضبط کلاس

امکان ضبط کامل جلسات کلاس یکی دیگر از ویژگی‌های مهم است؛ قابلیتی که به دانش‌آموزان اجازه می‌دهد درس را مرور کنند و به مدیران آموزشی نیز امکان بررسی کیفیت تدریس را می‌دهد.

تجربه بسیاری از کشورها نشان می‌دهد آموزش آنلاین سال‌هاست به عنوان بخشی پذیرفته‌شده از نظام آموزشی مورد استفاده قرار می‌گیرد. آنچه در این میان تعیین‌کننده است، نه اصل آموزش مجازی، بلکه ابزار و زیرساختی است که برای برگزاری کلاس‌های آنلاین انتخاب می‌شود. 

یک پلتفرم تخصصی را برای برگزاری کلاس آنلاین در نظر بگیرید

اگر مسئله اصلی آموزش مجازی، «ابزار اجرا» باشد، طبیعی است که راه‌حل نیز در انتخاب یک بستر تخصصی برای برگزاری کلاس مجازی جست‌وجو شود. در سال‌های اخیر، برخی پلتفرم‌های آموزشی با رویکرد بازسازی ساختار واقعی یک کلاس درس در فضای آنلاین توسعه یافته‌اند. 

الوکام یکی از نمونه‌های این دسته از پلتفرم‌هاست که  که به طور مشخص برای مدارس و مؤسسات آموزشی طراحی شده و تمرکز آن بر مدیریت کلاس و افزایش تعامل در محیط آنلاین است. در الوکام، تلاش شده مجموعه‌ای از ابزارهایی که برای اداره یک کلاس ضروری هستند در اختیار معلم قرار بگیرد. از جمله این قابلیت‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• حضور و غیاب آنلاین دانش‌آموزان برای مدیریت دقیق شرکت‌کنندگان در کلاس

• گروه‌بندی دانش‌آموزان برای انجام فعالیت‌های گروهی در کلاس

• تخته وایت‌بورد برای تدریس، حل تمرین و توضیح مطالب درسی

• اشتراک صفحه نمایش برای نمایش اسلایدها یا محتوای درسی

• اشتراک فایل و پخش فایل صوتی و تصویری در محیط کلاس

• پرسش و پاسخ در کلاس برای ایجاد تعامل میان معلم و دانش‌آموزان

• قابلیت ضبط کلاس برای بازبینی جلسات آموزشی

• قابلیت تبدیل گفتار به متن برای تبدیل صحبت‌های کلاس به متن قابل استفاده

• گزارش میزان حضور دانش‌آموز در جلسات آموزشی

• گزارش وضعیت تمرکز جهت سنجش میزان تعامل و تمرکز افراد

• پشتیبانی از برگزاری کلاس‌ها و رویدادهای آنلاین تا ۱۵ هزار کاربر هم‌زمان

برای آنکه مدارس و مجموعه‌های آموزشی بتوانند این امکانات را در عمل تجربه کنند، الوکام یک اشتراک رایگان 5 کاربره به مدت یکسال در اختیار کاربران قرار داده است. در این نسخه، تمامی قابلیت‌های کلاس آنلاین در دسترس قرار دارد تا مدیران و معلمان بتوانند پیش از خرید اشتراک، محیط پلتفرم و ابزارهای آن را به طور کامل آزمایش کنند و با شیوه کار آن آشنا شوند.

جمع‌بندی

آنچه در تجربه سال‌های اخیر آموزش مجازی در ایران دیده شد، بیش از آنکه ضعفِ «آموزش آنلاین» باشد، نتیجه استفاده از ابزارهایی بود که برای برگزاری کلاس آنلاین طراحی نشده بودند. تجربه جهانی نشان می‌دهد زمانی که زیرساخت مناسب و پلتفرم تخصصی در اختیار معلمان قرار گیرد، آموزش آنلاین می‌تواند به اندازه کلاس حضوری ساختارمند و تعاملی باشد. در این مسیر، پلتفرم‌هایی مانند الوکام می‌توانند به مدارس کمک کنند کلاس آنلاین را از یک ارتباط تصویری ساده به تجربه‌ای ساختارمند، تعاملی و قابل ارزیابی تبدیل کنند.