هیچ‌وقت کارگردانی برده نبودم

نسل بهمن فرمان‌آرا خستگی‌ناپذیر است. زندگی و هنرشان درهم تنیده است و جدایی‌ناپذیر. آنان با عشق به کار زنده‌اند و برای ادامۀ آن می‌جنگند. فرمان‌آرا بارها گفته است که گرایشی به سیاست‌های چپ و راست ندارد و خودش را فیلمسازی اجتماعی می‌داند. اما سیاست دست‌کم اینجا، یعنی مقاومت و جنگیدن، و فرمان‌آرا سالیان سال است برای اینکه فیلم بسازد با دستگاه بوروکرات ارشاد می‌جنگند و برای اینکه به فیلمسازی ادامه بدهد مقاومت می‌کند و از وطنش کنده نمی‌شود. ایران برای او همه چیز است و عجیب است که وقتی از ایران حرف می‌زند اشک‌ درچشم‌هایش موج می‌زند، اگرچه او معتقد است مردها در دلشان گریه می‌کنند.