شاپور پساوند شاعر خطه فارس درگذشت + بیوگرافی

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

جامعه ادبی ایران با شاپور پساوند، چهره اثرگذار شعر معاصر و از پیشگامان ادبیات جنوب وداع کرد.

شاپور پساوند شاعر، پژوهشگر و منتقد ادبی نام‌آشنای ایران، پس از تحمل دوره‌ای بیماری، در 75 سالگی در شیراز درگذشت. پیکر این چهره ماندگار ادبیات معاصر، با حضور جمعی از اهالی فرهنگ، هنر و مسئولان استان، در باغ مزار مشاهیر و مفاخر و در جوار آرامگاه حافظ به خاک سپرده شد.

پساوند که از او به‌عنوان یکی از چهره‌های اثرگذار شعر معاصر و از پیشگامان شعر جنوب ایران یاد می‌شود، با نگاهی نوآورانه در حوزه رباعی و پژوهش‌های ادبی، بیش از پنج دهه در عرصه شعر، نقد و تحقیق فعالیت کرد و آثار ارزشمندی از خود بر جای گذاشت.

این شاعر در 15 بهمن 1330 در محله تاریخی سرآستانه شیراز متولد شد. او در خانواده‌ای علاقه‌مند به شعر و ادبیات، به‌ویژه حافظ، پرورش یافت و از دوران نوجوانی سرودن شعر را آغاز کرد. فعالیت حرفه‌ای خود را نیز از دهه 40 شمسی با همکاری در مطبوعات آغاز کرد و سال‌ها به‌عنوان دبیر هنر و ادبیات در مدارس شیراز به تدریس پرداخت.

از مهم‌ترین آثار منتشرشده پساوند می‌توان به مجموعه‌های شعر «ای عشق»، «فریادها»، «هر کس حکایتی»، «گلوی زخمی شعر» و «صدای سوختن» اشاره کرد. همچنین چند اثر پژوهشی و ادبی از جمله «شعر معاصر»، «مقالاتی پیرامون چند و، چون شعر معاصر»، دفتر شعر «نامم بر لبان تو» و پژوهش «خیام و هفت قرن در محاق اندیشه‌های سنتی» از آثار منتشرنشده او به شمار می‌رود.

پساوند در پژوهش‌های ادبی، به‌ویژه در حوزه خیام‌پژوهی، رویکردی مستقل و نوآورانه داشت و همواره از نگاه تقلیدی پرهیز می‌کرد؛ ویژگی‌ای که جایگاه او را در میان پژوهشگران ادبیات معاصر متمایز ساخته بود.

در آیین تشییع و خاکسپاری این شاعر، سعید حسام‌پور، مرکز حافظ‌شناسی، با اشاره به ابعاد شخصیتی و علمی پساوند، او را شخصیتی اثرگذار در سه حوزه آموزش، پژوهش و خلاقیت ادبی توصیف کرد و گفت: شاپور پساوند در کنار شاگردپروری و پژوهش، با جسارت فکری و نگاهی نو، توانست پیوندی بدیع میان ادبیات کلاسیک و معاصر برقرار کند و هرگز در مسیر تقلید گام برنداشت.

مهدی رنجبر مدیرکل فرهنگ و ارشاد فارس در پی درگذشت استاد شاپور پساوند، نویسنده، پژوهشگر و شاعر برجسته کشور با ابراز تأثر عمیق از این ضایعه، یاد و خاطره این چهره ماندگار عرصه فرهنگ و ادب را گرامی داشت.

وی در این پیام آورده است: بار دیگر خزانِ روزگار، برگ زرین دیگری از دفتر شعر و ادب این مرزوبوم را خزان کرد و شیرازِ هنرپرور را در سوگِ یکی از شریف‌ترین و نام‌آورترین فرزندان خود نشاند.

رنجبر با تأکید بر جایگاه علمی و اخلاقی این استاد فقید، اظهار داشت: «ستاد پساوند که عمری را در محراب قلم به اعتکاف نشست، نه تنها دفتری از شعر، که دیوانی از اخلاق و معرفت انسانی از خود به یادگار گذاشت. او شاعری زمان‌آگاه، نویسنده‌ای ژرف‌نگر و پژوهشگری دلسوخته بود که کلامش همواره آینه‌دار درد‌های زمانه و پاسدار حریم اصیل ادبیات فارسی به شمار می‌رفت.

وی در ادامه افزود: سال‌ها خدمت مخلصانه و بی‌ادعای ایشان در عرصه‌های فرهنگ، رسانه و آموزش، میراثی مانا و درخشان است که هرگز غبار فراموشی بر آن نخواهد نشست.

مهدی رنجبر در پایان این پیام، ضمن تسلیت به جامعه ادبی و خانواده داغدار آن مرحوم، خاطرنشان کرد: فقدان این جانِ شیفته و سخن‌سنج، رخنه‌ای جبران‌ناپذیر در پیکره‌ی هنر و ادبیات معاصر است. قلم او گرچه از حرکت ایستاد، اما نبض اندیشه‌اش در رگ‌های فرهنگ این سرزمین تا همیشه خواهد تپید و آثار گران‌سنگش، چراغ راه نسل‌های آینده خواهد بود.

شاپور پساوند 12 تیرماه 1405 در یکی از بیمارستان‌های شیراز چشم از جهان فروبست و با خاک‌سپاری در جوار آرامگاه حافظ، نام او نیز در کنار دیگر مفاخر فرهنگ و ادب این سرزمین ماندگار شد.