سرمای زمستان با دست و پا چه می‌کند؟

سرمازدگی، از آن دسته مشکلات زمستانی پنهان است که زمانی ظاهر می‌شود که هوای سرد به بدترین شکل با پوست برخورد می‌کند. هر کسی که دستکش‌هایش را درآورده و لکه‌های بنفش را دیده که نوک انگشتانش را می‌سوزاند، می‌داند که ماجرا چیست. خوشبختانه سرمازدگی نیست، اما مطمئنا حس شخصی دارد، به ویژه در آب و هوای مرطوب و سرد که دما بدون اینکه خیلی پایین بیاید، نزدیک به انجماد است.

چرا پوست دچار سوزش می‌شود؟

دمای نزدیک به صفر، اغلب با باد یا رطوبت، باعث می‌شود رگ‌های خونی کوچک نزدیک سطح پوست سفت شوند. بدن برای حفظ گرما، خون را از انگشتان دست، پا، گوش‌ها یا بینی دور می‌کند. اما با گرم شدن دوباره دست و پا برای پوست مشکل ایجاد می‌شود. رفتن به داخل خانه برای گرم کردن دست و پا یا فرو بردن دست‌های سرد در آب گرم باعث می‌شود این رگ‌ها خیلی سریع باز شوند. مایع به بافت‌های اطراف نشت می‌کند و باعث التهاب، قرمزی، تورم و آن خارش شدید و سوزش می‌شود.

لاغرها آسیب پذیرترند

افرادی که اندام لاغرتر یا چربی کمتری دارند، مثل این است که بدن‌شان عایق‌بندی ندارند، بنابراین اندام‌های آن‌ها کمتر در مقابل سرما مقاوم است و بیشتر رنج می‌برند. افراد سیگاری با احتمال بیشتری از اذیت شدن در برابر سرما مواجه هستند زیرا نیکوتین رگ‌ها را بیشتر تنگ می‌کند. بیماری‌هایی مانند رینود ( کم‌خونی)، دیابت یا گردش خون ضعیف مانع جریان روان خون می‌شوند. کفش‌های تنگ، جوراب‌های خیس یا خانه‌های بدون گرمایش مداوم، باعث بالا رفتن حس درد در ناحیه پا و دست بر اثر سرما و سوزش پوست می‌شوند. در مناطق تپه‌ای یا ساحلی با زمستان‌های خنک و مرطوب سرمازدگی سالانه رخ می‌دهد و لکه‌های جدیدی روی لکه‌های محو شده ایجاد می‌کند که برای هفته‌ها ناراحتی به همراه دارد.

نشانه‌های آشکار حمله زمستانی

علائم در پا و دست با تأخیر و ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از قرار گرفتن در معرض سرما ظاهر می‌شوند. ابتدا لکه‌های قرمز یا بنفش ظاهر می‌شوند که داغ و حساس مانند کبودی‌های تازه هستند. خارش به شدت افزایش می‌یابد و پوست با دوباره در معرض گرما قرار گرفتن سوزن سوزن می‌شود. تورم، انگشتان دست و پا را به شکل سوسیس در می‌آورد و خاراندن خطر تاول، ترک یا زخم را به همراه دارد. در موارد شدید، پوست باز می‌شود و عفونت همراه با چرک یا تب را به همراه دارد. انگشتان پا بیشترین آسیب را می‌بینند، انگشتان نیز دچار آسیب می‌شوند، در حالی که بینی، گونه‌ها یا لاله گوش برای برخی به هم می‌پیوندند. بی‌حسی ممکن است قبل از درد رخ دهد و در عرض چند روز به اوج خود برسد و سپس طی یک تا سه هفته کاهش یابد. کودکان نیز به آن مبتلا می‌شوند اغلب در حین بازی بدون دستکش مناسب، که ثابت می‌کند سرما سن و سال نمی‌شناسد.

راهکارهای ملایم تسکین دهنده

گرم کردن تدریجی و مداوم مؤثرترین روش است. یک لایه پشم یا پارچه‌ای که هوا از آن رد می‌شود و مانند پوست پیاز است، سرما را بیرون نگه می‌دارد. برای نواحی مشکل‌دار، خشک کردن ملایم و استفاده لوسیون یا وازلین بی‌بو و فراوان، ناراحتی را تسکین می‌دهد مناسب است آن بخش از پوست یا اندام آسیب دیده در سرما را خشک نگه دارید و تحت هیچ شرایطی آن را نخارانید. با مراقبت مناسب، اکثر ضایعات در عرض چند هفته به طور کامل بهبود می‌یابند. با این حال، ایجاد چرک، تب یا ضایعه‌ای که بهبود نمی‌یابد، نشان دهنده نیاز به مشورت با پزشک برای داروهای قوی‌تر است.