شهابی: «حوا، مریم، عایشه» حتما برای زنان ایران هم دیدنی است
گروه هنر: «حوا، مریم، عایشه» نخستین اکران جهانیاش را در جشنواره فیلم ونیز پشت سر گذاشت؛ اکرانی که توانست توجه بسیاری را به خود جلب کند و به فاصله چند ماه از جشنواره فیلم ونیز، حوا، مریم، عایشه به عنوان نماینده افغانستان به آکادمی اسکار معرفی شد. کتایون شهابی، پخشکننده بینالمللی سینمای ایران و تهیهکننده فیلم سینمایی «حوا، مریم، عایشه» درباره این فیلم سینمایی که به تازگی به آکادمی اسکار معرفی شده است، به شرق گفت: «به نظرم پیش از هر چیز باید خوشحال بود که این فیلم به عنوان نماینده افغانستان به آکادمی اسکار معرفی شد. این فیلم تماما با بودجه کشورش ساخته شده است و با وجود حضور تدوینگر، فیلمبردار و سایر عواملی که در کنار صحرا کریمی، کارگردان، او را همراهی میکردند، این فیلم تنها محصولی است که میتوان آن را تماما ساخته افغانستان دانست».
او در بخش دیگری از صحبتهایش گفت: «صحرا کریمی سالها برای جایی که الان ایستاده است، زحمت کشیده و سالها به واسطه تلاشهایی که در سازمان ملل انجام داده، جانش را به خطر انداخته است تا بتواند به همه کشور مسافرت و اندوختهای برای فیلمش فراهم کند. خوشحالم به عنوان تهیهکننده در کنارش هستم. صحرا برای من انسان قابل احترامی است. او برای ساخت این فیلم همه تلاشش را کرد و تنها کمک من به او مشورت در چگونگی نگارش نهایی فیلمنامه، حضور عوامل و پیگیری پس از تولید و در نهایت پخش فیلم است. اما اساسا تصور من این است که ساخت این فیلم در کشور افغانستان دستاورد مهمی است. این فیلم در زمانی ساخته شد که افغانستان شرایط امنیتی بدی داشت و انفجارهای مهیبی را در طول ساخت تجربه کردیم که به کوتاهترشدن زمان فیلمبرداری منجر شد و اگر زمان مناسبتری در اختیار بود، اتفاقات بهتری را تجربه میکردیم».
او ادامه داد: «نمیگویم این فیلم شاهکار است. قطعا کاستیهایی دارد اما به هیچ وجه فیلم بدی نیست و کاملا صادقانه ساخته شده و به معنی واقعی سینماست. واقعا نمیتوانم بگویم آیا در آکادمی اسکار میتوان شانسی را برایش قائل بود یا خیر. اما تا به همینجا توانست در کشور سازنده، افغانستان، اکران داشته باشد و بسیار مورد اقبال قرار گرفت. طبعا همین موضوع اتفاق مهمی است که در کشور مردسالار افغانستان درباره تابوها صحبت کنی و فیلم دیده شود. به نظرم تا همینجا هم میتوان از موفقیت فیلم صحبت کرد».
شهابی در بخش دیگری از صحبتهایش در پاسخ به این پرسش که فیلم در ماههای آینده در چه جشنوارههایی به نمایش گذاشته خواهد شد؟ گفت: «جشنواره فیلم میل ولی (Mill Valley) آمریکا و بوسان کرهجنوبی نزدیکترین فستیوالهایی است که فیلم را نمایش خواهند داد و در حال حاضر 15-16 تعهد جشنوارهای دیگر برای فیلم در ماههای آینده خواهیم داشت. قطعا این نمایشها به معرفی بهتر فیلم کمک خواهد کرد. همه سعی ما این است که پخشکننده داخلی خوبی برای آمریکا داشته باشیم.
او ادامه داد: «با اینکه فیلم در جغرافیای افغانستان ساخته شده، حتما برای زنان ایران هم دیدنی است و اکثر ما زنان ایرانی میتوانیم خودمان را در فیلم ببینیم و با شخصیتها همذاتپنداری کنیم».
او در پاسخ به این پرسش که آیا فیلم در ایران نیز اکران خواهد شد یا خیر؟ گفت: «سعی میکنیم فیلم در ایران هم اکران داشته باشد چراکه با حضور در فستیوالها، فیلم در همه دنیا به نمایش درخواهد آمد. همانطور که گفتم، فیلم کاملا صادقانه و بیپرده ساخته شده است. برای اینکه بتوانیم در کشور خودمان هم نمایش داشته باشیم، نمیتوانیم تغییراتی در آن ایجاد کنیم ولی قطعا برای نمایش در ایران رایزنی خواهیم کرد».
«حوا، مریم، عایشه» کلیشههای رایج درباره افغانستان بهویژه درباره زنان را به چالش میکشد و زندگی سه زن از سه قشر متفاوت جامعه در کابل امروز را به تصویر درمیآورد. حوا یک زن خانهدارِ باردار با دیدگاه سنتی است که فقط با فکرکردن به بچهای که در شکمش است، شاد میشود. در مقابل، مریم یک گزارشگر تلویزیون و دانشآموخته دانشگاه است که میکوشد از شوهر خیانتکار خود طلاق بگیرد. سومین زن، عایشه، نوجوانی باردار است که دوستپسرش وقتی این خبر را میشنود او را ترک میکند. عایشه اکنون آماده است برای جلوگیری از آبروریزی با پسرعمهاش ازدواج کند. آروز آریاپور، مریم افشار و حسیبا ابراهیمی بازیگران اصلی «حوا، مریم، عایشه» به تهیهکنندگی شرکت فرانسوی نوری پیکچرز متعلق به کتایون شهابی، تهیهکننده ایرانی، هستند. فیلمبرداری در شهر و کوچهپسکوچههای کابل و در لوکیشنهای واقعی با حضور بازیگران و نابازیگران افغانستانی انجام شد و همه کارهای پس از تولید فیلم در ایران صورت گرفت.
صحرا کریمی متولد 1364 در ایران است. او تحصیلات ابتدایی خود را در ایران گذراند و بهعنوان بازیگر در چند فیلم ایرانی نیز ایفای نقش کرد. او از دانشگاه هنر و فیلم جمهوری اسلواکی دکترای کارگردانی فیلم داستانی دارد و هماکنون پس از 9 سال به کشورش بازگشته و چندین فیلم مستند در افغانستان ساخته است. رساله دکترای او درباره موج نو سینمای ایران بود.
«حوا، مریم، عایشه» چهاردهمین فیلمی است که افغانستان از سال 2002 به اسکار معرفی میکند. این کشور هنوز نامزد اسکار نشده است.