۳بار تحصن در دولت یازدهم
موسفیدهای نفتی «خانه سازمانی» میخواهند
آذر جزایری: انگار رسمی نانوشته است. از ابتدای دولت یازدهم تاکنون اگر روزهای پایانی هرماه، از مقابل ساختمان شیشهای وزارت نفت گذر کنید، قطعا بازنشستگان پالایشگاه آبادان را خواهید دید که با دردستگرفتن پارچههایی که روی آنها درخواستهایی نوشته شده، تحصن کردهاند تا شاید خانههایی را که جوانی خودشان را در آنها سپری کردهاند، مجددا در اختیار گیرند. این در حالی است که مسوولان امروز وزارت نفت معتقدند، خواسته این بازنشستگان چرخه موجود در نفت را برهم میزند و سعی دارند تا با راهکارهایی دیگر رضایت این بازنشستگان را برای بازگشت به شهرشان جلب کنند. بر اساس اظهارات مدیر اداری و آموزش شرکت پالایش نفت آبادان، «پس از دوران «دفاع مقدس»، تعداد نیروهای شاغل در شرکت اندک و منازل سازمانی بسیار بود، بنابراین، مقرر شد به منظور کمک به سایر ارگانهای دولتی در شهر آبادان، حدود چهارهزار باب از این منازل مازاد، به آن سازمانها واگذار شود.» اصغر احمدی افزود: «همچنین بنا به درخواست دولت، بنا شد تعدادی دیگر از منازل قدیمی کارگری که به سبب قدمت، برای شرکت هزینهبردار بود نیز به ساکنان آنها فروخته شود که این کار نیز
انجام شد.»وی ادامه داد: «در مقاطع بعدی وزارت نفت با واگذاری منازل بزرگ (با کیفیت بالا) این شرکت که در مناطق مرفه شهر آبادان واقع شده بود، مخالفت کرد، چرا که برای کارکنان و کارشناسان جدیدالاستخدامی که قرار است به صنعت نفت و کشور در خطه آبادان خدمت کنند، وجود منزل سازمانی مطلوب ایجاد انگیزه خواهد کرد؛ بنابراین با فروش این منازل به کارکنان مخالفت شد.» مدیر اداری و آموزش شرکت پالایش نفت آبادان درباره آخرین تصمیمگیری وزارت نفت برای منازل و افراد متحصن نیز گفت: «هماکنون تعداد چهار واحد مسکونی در تصرف بازنشستگان باقی مانده که در مورد این تعداد، بخشودگی مالالاجاره محقق نخواهد شد.» احمدی تصریح کرد: «تاکنون تعداد ٩٢ نفر از وام 300میلیونریالی استفاده کردهاند و بقیه نیز از «بخشودگی مالالاجاره» تا سقف ٢٠درصد برخوردار میشوند و منازل سازمانی باقیمانده در اختیار شرکت به هیچ عنوان واگذار نخواهد شد.» از سویی دیگر، اینبار پس از سهبار تحصن بازنشستگان در مقابل وزارت نفت دولت یازدهم، روز گذشته شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی طی اطلاعیه به درخواست این تجمعکنندگان پاسخ داد. بر اساس این اطلاعیه، کارکنانی که با
افتخار به بازنشستگی نایل میشوند، بر اساس مقررات صنعت نفت باید پس از سهماه، منزل امانی شرکت را تخلیه کرده و تحویل دهند تا این منازل به افراد شاغل واجد شرایط دیگری واگذار شود، این در حالی است که از سال ١٣٩٠ حدود ٢٠٠ باب منزل سازمانی در تصرف افراد بازنشسته قرار گرفته و این افراد ادعا کردهاند باید این منازل به آنها از طریق فروش واگذار شود. بر اساس این ادعا، جلسات متعددی برای بررسی این موضوع برگزار شد، اما با فروش این منازل موافقت نشد و مراتب به اطلاع تمام افراد مستقر در منازل سازمانی رسید، در همین حال این عده به بهانههای مختلف و راههای غیرمتعارف، به سکونت غیرمجاز در منازل سازمانی شرکت ادامه دادند و صنعت را با چالش جدی مواجه کردند. به همین منظور وزارت نفت بارها با مساعدت فراوان و اعطای فرصت مکرر به این افراد اعلام کرد که در صورت تخلیه منازل، از «بخشودگی مالالاجاره» تا سقف ٢٠درصد برخوردار خواهند شد، به همین علت تعداد زیادی از آنها با استقبال از این طرح، منازل شرکت را تحویل دادند، اما ٩٢ منزل کماکان در اختیار مابقی بازنشستگان قرار داشت و این تعداد از تخلیه خودداری کردند. در فروردین امسال این گروه ٩٢ نفره
با تجمع غیرقانونی خود در مقابل وزارت نفت ادعاهایی را مطرح کردند که در نهایت وزیر نفت وقت به منظور مساعدت، دستور پرداخت 300میلیون ریال وام رهن مسکن از طریق صندوق بازنشستگی نفت را صادر کرد. این موضوع محقق و به تعداد ٩٢ نفر این وام پرداخت شد، اما مجددا این افراد عنوان کردند مبالغ اجاره بهای زمان تصرف منازل نیز به آنها مسترد شود. همچنین تعداد بازنشستگان قبلی و حتی افرادی که در شرف بازنشستگی نیز قرار دارند درخواستهایی از قبیل دریافت وام، دریافت زمین برای ساخت، بخشودگی مالالاجاره و... داشتند. این تعداد همچنین مطرح میکنند که تعداد منازل از ابتدای تاسیس شرکت پالایش نفت آبادان قریب به ١٠هزار واحد بوده که پس از جنگ تحمیلی، تعداد زیادی از آنها به سایر ادارات و سازمانها واگذار شده است. به هرحال، در شرایط فعلی به نظر میرسد برخی از ابهامها در واگذاری خانههای سازمانی به نفتیها طی سالهای گذشته این روزها گریبانگیر مسوولان نفتی دولت یازدهم شده است و حال باید دید مسوولان نفتی برای تحصن موسفیدهای نفت در روزهای سرد پاییزی چه تصمیمی میگیرند، اما نباید فراموش کرد که اگر چرخه واگذاری خانهها به کارکنان نفتی بهم بخورد،
جوانان فعال نفت که برای اداره زندگی نیازمند حمایت شرکت متبوع خود هستند، در این روزهای سخت، دچار مشکلات عدیدهای خواهند شد. ضمن آنکه نباید فراموش کرد بسیاری از مدیران ارشد نفتی در این روزها همان کسانی هستند که تا چندماه پیش در فهرست همین بازنشستگانی قرار داشتند که از رفاه کافی بهرهمند نبودند و با مشکلات بازنشستگی دست به گریبان بودند و باید فرض کرد، مدیران جدید که امروز بر صندلی بالاترین مقامات نفتی تکیه زدهاند، بیشتر و بهتر از هر کسی، چالشهای معیشتی بازنشستگان وزارتخانه را درک میکنند و خواهند کوشید با کلان نگری و در چارچوب منافع و مصالح جمعی وزارت نفت، برای تامین همزمان حقوق شاغلان جوان و بازنشستگان، راهکاری موثر بیابند.